Jo Erens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jo Erens
Beeld van Erens in Sittard
Beeld van Erens in Sittard
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Joseph Antonius Gertrud (Jochem) of Jo Erens (Sittard, 24 februari 1928 - Amersfoort, 21 januari 1955) was een bekende Limburgse zanger. Hij zong zijn liedjes in het Limburgs (Sittards) dialect. De bariton overleed in Amersfoort op 21 januari 1955 aan de gevolgen van een hersenbloeding. Op zijn begrafenis kwamen duizenden mensen, uit Nederland en Nederlands en Belgisch Limburg.

Bekende liedjes van Jo alias "Jochem" Erens zijn onder andere Zitterd/Limburg allein en Limburg mie landj. Zowel tekst als muziek werden door Erens geschreven.

Jo Erens woonde aan de Rijksweg-Noord in Sittard. Zijn vader was meubelmaker. Hij was lid van het Sittards mannenkoor. Erens trad op jeugdige leeftijd al op voor de Sittardse carnavalsvereniging "De Marotte". Hij was tot over de grenzen bekend en geliefd, ook in Belgisch Limburg. Die populariteit dankte Erens enerzijds aan zijn muzikale kwaliteiten; hij beschikte over een mooie stem en componeerde dialectliedjes die door een groot deel van de toenmalige Limburgse bevolking zeer werden gewaardeerd. Anderzijds vervulde Erens de rol van muzikale held voor een Limburgse samenleving die nadrukkelijk bezig was met de constructie van een eigen identiteit. Jo Erens, evenals andere troubadours als plaatsgenoot Frits Rademacher en Harry Bordon vormden in de eerste helft van de jaren vijftig belangrijke identificatiepunten voor de Limburgse samenleving.

De Limburgse klassieke componist Matty Niël schreef verschillende werken voor Erens, waaronder zijn Blues en de Drie Kerstliederen. Ook begeleidde Niël de zanger een tijdlang in het klassieke vocale repertoire.

Zijn geboorteplaats Sittard heeft een plantsoen naar hem vernoemd, het "Jo Erens Plantsoen". In het midden daarvan staat sinds 1981 een standbeeld van de troubadour - gemaakt door Gène Eggen - zittend met zijn gitaar. Daarnaast is er het 'Jochem Erenshoes' aan het Kloosterplein. In dit gebouw, een fraai gerenoveerd kapittelhuis, hebben verschillende Sittardse verenigingen een onderkomen.

In 2006 werd Jo Erens genomineerd voor de titel 'Grootste Limburger Aller Tijden' door de regionale Limburgse omroep L1. Hij haalde de derde plaats in de categorie 'lichte muziek'.

Op 13 oktober 2007 werd het archief van Jo Erens, waaronder zijn gouden plaat, geschonken aan het Stadsarchief van de gemeente Sittard-Geleen.

Literatuur[bewerken]

  • Een troubadour kwam voorbij ... : impressies uit het leven van Jo Erens (1928-1955) / uit verschillende bronnen verz. en opgetekend door Hein Bovendeaard
  • Jos Meuwissen, Limburgse troubadours, dialectmuziek en de constructie van een Limburgse identiteit, in: Veldeke Jaarboek 2008 - 2009, 38-70