Joe Biden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joe Biden
Joseph Robinette Biden
Joseph Robinette Biden
Geboren 20 november 1942
Scranton (Pennsylvania)
Politieke partij Democratische Partij
Partner Neilia Hunter (1966-1972) †
Jill Biden (sinds 1977)
Beroep Politicus
Advocaat
Religie Rooms-katholiek
Handtekening Handtekening
47e vicepresident van de Verenigde Staten
Huidige functie
Aangetreden 20 januari 2009
President Barack Obama
Voorganger Dick Cheney
Senator voor Delaware
Aangetreden 3 januari 1973
Einde termijn 15 januari 2009
Voorganger Caleb Boggs
Opvolger Ted Kaufman
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Joseph Robinette (Joe) Biden jr. (Scranton (Pennsylvania), 20 november 1942) is de 47e en huidige vicepresident van de Verenigde Staten. Hij was van 1973 tot 2009 Democratisch senator voor de staat Delaware.

Opleiding en begin carrière[bewerken]

Biden, de oudste zoon van een Iers-katholieke zakenman, woonde de eerste tien jaar van zijn leven in Pennsylvania. Daarna verhuisde zijn familie naar Delaware, waar zijn vader verkoper werd van tweedehands auto's. Biden haalde zijn B.A. aan de Universiteit van Delaware in 1965[1] en een graad in de rechten aan de Universiteit van Syracuse in de staat New York[2] in 1968. Als student interesseerde hij zich meer voor sport dan voor studie. Biden werd beëdigd tot advocaat in 1969[2] en vestigde zich in Wilmington (Delaware). Hij werd vrijgesteld van militaire dienst in Vietnam wegens astma; hij was niet politiek actief tot hij zich in 1970 met succes kandidaat stelde voor de New Castle County Council, waar hij aanbleef tot 1972.

Senaat[bewerken]

In 1972 werd Biden voor de eerste keer verkozen tot senator van Delaware. Met zijn dertig jaar was hij een van de jongste senatoren ooit. Hij was een van de kandidaten voor de Democratische nominatie tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen 1988. Tijdens deze campagne kwam hij in opspraak toen bleek dat hij delen van een toespraak van de Britse Labour Party-leider Neil Kinnock geplagieerd had. Biden trok zich vervolgens terug uit de race, die werd gewonnen door Michael Dukakis.

In 2002 won Biden met 58% van de stemmen een zesde senaatstermijn. Binnen de Amerikaanse Senaat was Biden voorzitter van de commissie voor buitenlandse zaken en lid (en tevens oud-voorzitter) van de commissie voor justitie.[2] Biden was in de senaat bekend om zijn kritiek op het Irak-beleid van de regering-Bush. Biden werd gewaardeerd om zijn vele wetsvoorstellen en praktische alternatieven. Zijn voorstel om Irak in drie autonome regio's op te delen, een Koerdisch, een soennitisch en een sjiitisch deel, kreeg ook in Republikeinse kringen bijval. In het conflict tussen Israël en de Palestijnen en in het kader van het diplomatiek conflict met Iran verklaarde Biden dat hij „overtuigd Zionist” is.[3]

Joe Biden en president Jimmy Carter
Joe Biden samen met president Bill Clinton aan boord Air Force One in 1997
Joe Biden en voorganger Dick Cheney in 2008

Presidentsverkiezingen 2008[bewerken]

Biden was één van de kandidaten voor de Democratische nominatie bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2008. Op 30 januari 2007 maakte hij via een e-mail aan zijn aanhangers bekend dat hij per 1 februari van dat jaar officieel kandidaat was. Hij stapte uit de race na minder dan 1% van de stemmen gehaald te hebben in de Iowa caucus op 3 januari 2008.

Op 23 augustus 2008 maakte presidentskandidaat Barack Obama bekend dat hij Biden had gekozen als running mate. Biden bracht veel ervaring op het gebied van buitenlands beleid mee, iets wat Obama zou missen.[4][5] Bij de presidentsverkiezingen op 4 november 2008 werd Biden tot vicepresident gekozen. Hij werd tevens herkozen als senator uit Delaware. Aangezien een president of vicepresident van de Verenigde Staten geen andere functies mag bekleden volgens de Amerikaanse grondwet zou hij zich voor zijn installering op 20 januari 2009 terugtrekken uit de Senaat. De Democratische gouverneur van Delaware, Ruth Ann Minner, benoemde Ted Kaufman, jarenlang de assistent van Biden, tot zijn plaatsvervanger in de Senaat.[6]

Persoonlijk[bewerken]

In 1966 trouwde Biden met Neilia Hunter. Ze kregen drie kinderen, Joseph R. "Beau" Biden III (momenteel minister van justitie van de staat` Delaware[7]), Robert Hunter en dochter Naomi. In 1972 kwamen zijn vrouw en dochter om het leven bij een auto-ongeluk, waarbij ook de beide zonen zwaargewond raakten. Zijn twee zonen herstelden echter volledig. Door dit ongeval is Biden nooit naar Washington verhuisd. Hij reisde iedere dag terug naar zijn huis in Wilmington om voor zijn zonen te zorgen. Biden huwde in 1977 met Jill Tracy Jacobs. Zij kregen een dochter, Ashley.

In 1988 werd Biden na een zware hoofdpijn in een ziekenhuis opgenomen, waar een hersenaneurysma werd geconstateerd. Na de operatie duurde het zeven maanden voor hij naar de Senaat kon terugkeren.

Bronnen, noten en/of referenties