Joe Carioca

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Joe Carioca (wat in het Portugees betekent: Joe uit Rio de Janeiro) is een fictieve antropomorfe papegaai uit de strips en tekenfilms van Walt Disney. Hij maakte zijn debuut in de film Saludos Amigos uit 1942[1].

Joe is afkomstig uit Brazilië. Het personage maakte deel uit van een plan van Disney om tijdens de Tweede Wereldoorlog de markt voor zijn films te verplaatsen van Europa naar Zuid-Amerika. Door een Zuid-Amerikaans personage te introduceren hoopte Disney het nieuwe doelpubliek meer aan te spreken.

Achtergrond[bewerken]

Joe is een arme sloeber. Hij leeft op de vuilnisbelt in Rio de Janeiro en heeft vrijwel nooit geld. Hij is echter ook een vrouwenversierder, en zit altijd achter de meisjes in de stad aan. Zijn verhalen gaan dan ook merendeels over afspraakjes, die altijd in de soep lopen, meestal doordat Joe zich veel rijker en succesvoller voor probeert te doen dan hij in werkelijkheid is.

In zijn Nederlandstalige versie spreekt en denkt Joe met een licht accent; in plaats van 'is' en 'ik' zegt hij steevast 'ies' en 'iek', maar verder is zijn Nederlands perfect. Ook spreekt hij soms even helemaal Spaans (bijvoorbeeld 'Si' of 'Señorita'). Dit is best vreemd omdat hij in Brazilië woont, waar Portugees de voertaal is. Dit komt echter doordat Joe ooit heeft geprobeerd een Spaanse dame te versieren. Hiervoor heeft hij een paar Spaanse woorden geleerd. Hij is afgewezen, maar heeft de gewoonte om Spaans te spreken nog behouden.

Films[bewerken]

Joe maakte zijn filmdebuut in Saludos Amigos, waarin hij samen met Donald Duck te zien was. Twee jaar later verscheen hij opnieuw, weer met Donald Duck en nu ook met de haan Panchito Pistoles in een film: 'The Three Caballeros'. Hij verscheen ook in een tv-special uit de jaren 60, en had een paar gastoptredens in de series Mickey Mouse Works en Mickey's Club.

Strips[bewerken]

In het Nederlandse weekblad Donald Duck verscheen vanaf 1981 een reeks vervolgverhalen van Joe Carioca in drie delen onder de titel Een vagebond op vrijersvoeten. In het eerste verhaal maakt hij eerst kennis met Maria Poenta Vele, de dochter van de rijkste man/vogel[2] in Brazilië, en vervolgens met het Amerikaanse danseresje Odita Losafim die hij voor een professionele operaster houdt. Wanneer hij beide meisjes het hof probeert te maken en er uiteindelijk achterkomt dat Odita hem bedriegt, heeft Maria hem intussen ook de bons gegeven vanwege zijn dubbelspel. In het volgende verhaal reist hij samen met een andere rijke Braziliaanse zakenman en diens dochter die hij probeert te versieren af naar het Amazonegebied om daar rubber aan de indiaanse bevolking te geven. Uiteindelijk valt hij ook hier door de mand wanneer blijkt dat señor Poenta Vele en Maria, de rivalen, met hetzelfde doel zijn afgereisd. In laatste verhaal van dit drieluik, dat eind 1982 in de Donald Duck verscheen, was ook een rol weggelegd voor Panchito Pistoles. In dit verhaal waren Joe en Panchito elkaars rivalen, die hetzelfde meisje (Mimi) het hof wilden maken door te doen alsof ze heel goed kunnen paardrijden.

In de daaropvolgende verhalen wordt Joe Carioca onder andere president en geeft hij zich uit voor de topvoetballer Fernando Zoefo, die een dubbelganger van hem is. Ook weet hij tijdens het grootse Braziliaanse carnaval een juwelenroof op te lossen waarvan hij in eerste instantie zelf werd beschuldigd.

In 1984 komt er in Nederland ook een album van Joe Carioca uit.

In zijn thuisland Brazilië is Joe zo populair dat hij daar zijn eigen blad heeft: Zé Carioca. De verhalen in dit blad zijn echter anders dan de Joe Carioca-verhalen waar het Europese publiek mee bekend is. Zo heeft hij in deze stripverhalen twee neefjes, Zico en Zeco, een vriend genaamd Nestor (een gier), en een alter ego als 'Morcego Verde' (Groene Vleermuis). Hij beleeft in dit blad avonturen vergelijkbaar met die van Donald Duck en zijn neefjes Kwik, Kwek en Kwak.

Verhalen[bewerken]

Enkele vervolgverhalen die in Donald Duck verschenen:

  • Een vagebond op vrijersvoeten (eerste gedeelte) (DD 4-1981 - DD 27-1981)
  • Een vagebond op vrijersvoeten (tweede gedeelte) (DD 4-1982 - DD 17-1982)
  • Een vagebond op vrijersvoeten (derde gedeelte) (DD 45-1982 - DD 3-1983)
  • Een vagebond op het slechte pad (DD 10-1984 - DD 20 - 1984)
  • Een vagebond als president (DD 32 - 1984 - DD 40 - 1984)
  • Een vagebond als topvoetballer (als miniboekje) (DD 51 - 1984 DD 52 - 1984 DD 1 - 1985)
  • Een vagebond als lotgenoot (DD 15 - 1985 - DD 23 - 1985)
Bronnen, noten en/of referenties
  1. The New Pictures, Time Magazine, 25 januari 1943
  2. De meisjes in de Joe Carioca-verhalen zien er erg menselijk uit, hun vaders zijn daarentegen helemaal vogel.