Johan van Beethoven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johan van Beethoven
Johan van Beethoven in de achttiende eeuw
Johan van Beethoven in de achttiende eeuw
Algemene informatie
Land Vlag van Duitsland Duitsland
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Johan van Beethoven (Bonn, 14 november 1740 – aldaar, 18 december 1792) was tenorzanger en de vader van Ludwig van Beethoven.

Leven en werk[bewerken]

Johan werd geboren in 1740 als zoon van Lodewyk[1] van Beethoven en Maria Joseph Poll. Zijn ouders kregen verschillende kinderen, van wie alleen hij in leven bleef. Johans moeder was alcoholiste en hij heeft deze verslaving van haar geërfd. Vader Lodewyk trok daarom met zijn begaafde zoon van stad tot stad. Zo trad hij als cantor op in de meeste kerken van de Zuidelijke Nederlanden. Tijdens een optreden in Luik zou hij zijn opgemerkt door een Duitse keurvorst die hem een positie aan het kapittel van Keulen aanbood, een positie die hij evenwel niet kon behouden. Het gezin verhuisde naar Bonn, waar Ludwig (genoemd naar zijn grootvader) geboren werd.

Johan huwde in 1767 met Magdalena Keverich. Uit dit huwelijk kwamen acht kinderen, van wie er drie in leven bleven. De tweede was Ludwig van Beethoven.

Op 17 juli 1787 stierf zijn vrouw aan tuberculose. Na de dood van zijn vrouw raakte hij nog meer aan drank verslaafd. In 1789 werd hij onder curatele gesteld.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Ook de varianten Lodewijk, Lodewyck en Lodewijck komen voor.