Johan van Nellesteyn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johan van Nellesteyn (1617 - 1 december 1677) was een invloedrijk burgemeester van Utrecht in de jaren 1658, 1659, 1664, 1665, die in 1671 door Margaretha Turnor en haar man Godard Adriaan van Reede werd gesteund inzake een herbenoeming als burgemeester, maar niet werd uitverkoren.[1]

In het Rampjaar vluchtte hij naar Amsterdam met zijn derde vrouw Lucia Wijbrants, die hij op 29 februari van dat jaar in Sloten had gehuwd. Zij gaf hem haar portret geschenk, geschilderd door Jurriaen Ovens.[2] De Franse bevelhebber, Louis II van Bourbon, de Prins van Condé nam eind juni 1672 bezit van zijn huis en dat van zijn zwager aan het Janskerkhof.[3] Van Nellesteyn huurde samen met zijn zwager een schuit om linnengoed en huisraad naar Amsterdam over te brengen.

In augustus besloot Van Nellesteyn terug te keren naar Utrecht.[4] Op 1 september 1672 werd Van Nellesteyn herkend door het volk langs de Amstel, gevangengenomen en opgebracht naar het stadhuis op de Dam.[5] Tegen betaling van 40.000 gulden zou men hem vrijlaten.[6]

Begin juni 1673 werd Condé opnieuw aangesteld als bevelhebber over Utrecht. De burgemeesters had besloten min of meer samen te werken, en de Fransen niet tegen de haren in te strijken. Toen de Fransen in november 1673 waren vertrokken, heeft stadhouder Willem III, die sterk beïnvloed was door de leer van Voetius, 120 leden van zowel de Staten van Utrecht als de vroedschap afgezet.[7] Na de wetsverzetting in 1674 kon Van Nellesteyn nog twee jaar aanblijven als burgemeester van de stad Utrecht.

Huwelijken[bewerken]

  1. Geertruid van Herlaer op 27 januari 1644 te Utrecht, overleden 27 augustus 1657 te Utrecht.
  2. Hillegonda Pater op 5 juli 1660, overleden in 1670.
  3. Lucia Wybrants 29 februari 1672 te Sloten (geboren Amsterdam, 21 oktober 1638 - overleden Utrecht, 23 mei 1719)
Noten
  1. II Inleiding. 1 De beide correspondenten, Digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren
  2. Van Gent, J. (1998) Portretten van Jan Jacobsz Hinlopen en zijn familie door Gabriël Metsu en Bartholomeus van der Helst. In: Oud Holland 112, pp. 127-138.
  3. Het huis is/was eigendom van de Vereniging Hendrick de Keyser en wordt verhuurd aan de Universiteit van Utrecht.
  4. Verhael van de droevige rencontres monfrère Nellesteyn, Jacob Martens met onse vrouwen, den 1. September 1672, binnen en buyten Amsterdam overkomen. In: Kronijk van het Historisch Genootschap gevestigd te Utrecht 24 (1868), p. 297-310
  5. Bruin, R. de & A. Pietersma. Op geborduurde kussens. De familie Martens in politiek en bestuur. In: Erfgenamen aan het Janskerkhof. De familie Martens in Utrecht, 1628-1972. Jaarboek Oud-Utrecht 2002, p. 43, 46, 47, 49, 50.
  6. Panhuysen, L. van (2009) Het Rampjaar, Hoe de republiek aan de ondergang ontsnapte, p. 206.
  7. Bruin, R. de & A. Pietersma, 'Op geborduurde kussens. De familie Martens in politiek en bestuur,' in: Erfgenamen aan het Janskerkhof. De familie Martens in Utrecht, 1628-1972. Jaarboek Oud-Utrecht 2002, p. 50; W. Troost, Willem III stadhouder-koning. Een politieke biografie (2001), p. 113.