Johann Bernhard Bach

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johann Bernhard Bach (Erfurt, 23 mei 1676 - Eisenach, 11 juni 1749) was een Duits componist, organist en klavecinist. Hij was een achterneef van Johann Sebastian Bach: Johann Bernhards grootvader Johann(es) Hans (1604 Wechmar - 1673 Erfurt) was de oudste broer van Johann Sebastians grootvader Christoph (1613 Wechmar - 1661 Arnstadt). Johann Sebastians eerste vrouw Maria Barbara (1684-1720) was in diezelfde graad familie van haar echtgenoot en van Johann Bernhard: háár grootvader was de derde en jongste broer, Heinrich (1615 Wechmar - 1692 Arnstadt), stamvader van de "Arnstadt-tak".

Hij werd geboren in Erfurt en kreeg muzikaal onderricht van zijn vader Johann Aegidus Bach. In 1695 werd hij organist te Erfurt, vervolgens in Maagdenburg. Hij verving Johann Christoph Friedrich Bach als organist in Eisenach en ook in 1703 als klavecinist in het plaatselijke hoforkest.

Van Johann Bernhard Bach's orkestmuziek zijn slechts vier suite's overgeleverd en wel in het handschrift van Johann Sebastian Bach. Deze meerdelige muziekstukken zijn gecomponeerd in de stijl van de orkestsuites van Georg Philipp Telemann.

  • Suite No. 1 in g-kleine terts
  • Suite No. 2 in G-grote terts
  • Suite No. 3 in e-kleine terts
  • Suite No. 4 in D-grote terts

Van zijn klavierwerken zijn enkele chaconne's en koraalbewerkingen overgeleverd.

Zie ook[bewerken]