Johann Ernst Eberlin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johann Ernst Eberlin (Jettingen, 27 maart 1702Salzburg, 19 juni / 21 juni 1762) was een Duits componist en organist wiens werken een brug vormen tussen de barokmuziek en de classicistische muziek. Hij was een zeer productief componist van voornamelijk kerkorgelwerken en koormuziek.

Zijn eerste muzikale studies startten in 1712 aan de Jezuïetenschool van pater Salvator in Augsburg. Zijn leraren daar waren Georg Egger en Balthasar Siberer (die hem orgel leerde spelen). Hij bezocht de Benedictijner Universiteit in Salzburg van 1721 tot 1723 waar hij rechten studeerde.

Toen hij in 1727 organist voor Graaf Leopold von Firmian (de toenmalige aartsbisschop van Salzburg) werd betekende dit een doorbraak van zijn muzikale carrière. Op het hoogtepunt van zijn loopbaan was hij organist voor aartsbisschop Andreas Jakob von Dietrichstein.

Eberlin componeerde en speelde ook gelegenheidswerken voor kerkconcerten. Zijn tijdgenoten waren Leopold Mozart, die hij vermoedelijk ook als leerling had gehad, en Anton Cajetan Adlgasser.

Composities[bewerken]

Eberlin schreef onder andere:

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Op 5-jarige leeftijd trad de jonge Wolfgang Amadeus Mozart aan de universiteit van Salzburg op als danser in het Latijnse muziekdrama 'Sigismundus Hungariae Rex' van Johann Ernst Eberlin.