Johann Friedrich August Tischbein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johann Friedrich August Tischbein
Zelfportret uit 1800
Zelfportret uit 1800
Persoonsgegevens
Geboren 9 maart 1750
Overleden 21 juni 1812
Geboorteland Duitsland
Beroep(en) portretschilder
Oriënterende gegevens
Jaren actief ca 1780-1810
Stijl(en) barok, neoclassicisme
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Familieportret uit 1782 van de Soltykovs in de Hermitage in Sint-Petersburg
Tischbein-portretschilderijtjes aan de muur van het Museum aan het Vrijthof in Maastricht

Johann Friedrich August Tischbein, ook wel genaamd de "Leipziger Tischbein" (Maastricht, 9 maart 1750 - Heidelberg, 21 juni 1812), was een Duits kunstschilder. Hij maakte deel uit van de schildersdynastie Tischbein en werd gezien als een van de beste portretschilders van zijn tijd.

Biografische schets[bewerken]

Johann Friedrich August Tischbein was de zoon van de schilder Johann Valentin Tischbein (1715-1768) en werd geboren in Maastricht, toen zijn vader daar werkte aan een grote opdracht van negen meer dan levensgrote portretten van de militaire gouverneurs van de vesting Maastricht in opdracht van gouverneur Hobbe Esaias, baron van Aylva. Johann Friedrich August groeide op en werkte een groot deel van zijn leven in Duitsland. Hij ging in de leer bij zijn vader Johann Valentin en zijn oom Johann Heinrich Tischbein de Oudere en studeerde in Parijs en Rome. In 1780 werd Tischbein hofschilder van de Duitse graaf Frederik Karel August van Waldeck-Pyrmont.

De kunstenaar maakte in deze periode regelmatig reizen naar de Hollandse Republiek (onder andere in 1781-'82, 1786 en 1788-'89) en kreeg ook daar veel portret-opdrachten van de adel en gegoede burgerij (onder anderen van stadhouder Willem V van Oranje). Tischbein lijkt bij zijn portretten sterk beïnvloed door het werk van kunstenaars als de Engelse Thomas Gainsborough en de Franse Élisabeth Vigée-Le Brun.

In 1795 werd hij door vorst Leopold III Frederik Frans van Anhalt-Dessau naar Dessau gehaald, maar een jaar later vertrok Tischbein alweer naar Berlijn, waar hij met veel succes werkte. In 1799 en 1800 schilderde hij portretten in Dresden. In 1800 werd Tischbein directeur van de Academie te Leipzig, als opvolger van Adam Friedrich Oeser.

In 1806 ging Tischbein naar Sint Petersburg om de nalatenschap van zijn broer Ludwig Philipp Tischbein te regelen. Hoewel hij van plan was maar kort te blijven, kreeg hij in de loop van de volgende drie jaren een groot aantal lucratieve opdrachten van de Russische adel.

Tischbein was de vader van de tekenares Caroline Tischbein (1783–1843) en de hofschilder Carl Wilhelm Tischbein (1797–1855). In 1812 stierf Johann Friedrich August Tischbein op 62-jarige leeftijd in Heidelberg.

Werken[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De laatste is een toeschrijving, ongesigneerd, maar is onderdeel van een drieluik van portretten van andere Lampsins.