Johann Georg van Hohenzollern-Sigmaringen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johann Georg Carl Leopold Eitel-Friedrich Meinrad Maria Hubertus Michael van Hohenzollern-Sigmaringen (Sigmaringen, 31 juli 1932) is een lid van het huis Hohenzollern-Sigmaringen en een Duits kunsthistoricus.

Hij is het zesde kind en de derde zoon van Frederik Victor van Hohenzollern-Sigmaringen en Margaretha Carola van Saksen, een dochter van de laatste koning der Saksen, Frederik August III. Hij studeerde kunstgeschiedenis en archeologie in Parijs, Freiburg im Breisgau en München. Hij promoveerde in 1966 en trad in datzelfde jaar in dienst bij de Bayerischen Staatsgemäldesammlungen. Aanvankelijk was hij referent voor de Franse en Spaanse schilderkunst, later werd hij er conservator en directeur. In 1986 werd hij directeur van het Bayerisches Nationalmuseum. Hij keerde in 1991 terug bij de Staatsgemäldesammlungen, waar hij de drijvende kracht was achter de oprichting van de Pinakothek der Moderne. Hij initiëerde ook de samenwerking met de Kunsthalle der Hypo-Kulturstiftung, van welke instelling hij in 1998 de directeur werd. Daar bleef hij tot zijn pensioen in 2006.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Johann Georg trad op 25 mei 1961 in Stockholm in het huwelijk met prinses Birgitta Ingeborg Alice van Zweden, een zuster van de Zweedse koning Karel XVI Gustaaf. Het paar kreeg de volgende kinderen:

  • Carl Christian van Hohenzollern-Sigmaringen (geboren 5 april 1962) gehuwd met Nicole Neschitsch (nakomelingen)
  • Désirée van Hohenzollern-Sigmaringen (geboren 27 november 1963) gehuwd met en gescheiden van Heinrich graaf von Ortenburg (nakomelingen), hertrouwd met Eckbert von Bohlen und Halbach
  • Hubertus van Hohenzollern-Sigmaringen (geboren 10 juni 1969) gehuwd met Ute Maria König (nakomelingen)

Sinds 1991 leven Johan Georg en Brigitta gescheiden van tafel en bed.