Johann Gottfried Walther

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johann Gottfried Walther

Johann Gottfried Walther (Erfurt, 18 september 1684 - Weimar, 23 maart 1748) was een Duits componist, muziektheoreticus en organist.

Walther was via zijn moederskant een neef van Johann Sebastian Bach. Hij werd geboren in Erfurt. Hij studeerde muziek bij de organist Johann Bernhard Bach, Johann Andreas Kretschmar en Johann Heinrich Buttstett.

Na een mislukte ambitie als rechtenstudent aan de universiteit van Erfurt, wijdde hij zich volledig aan de muziek. In 1702 werd hij organist in Erfurt. In 1707 werd hij stadsorganist in Weimar, waar hij het orgel van de St. Peter en St. Paulskerk bespeelde. Ook was hij enige tijd privéleraar van de jonge prins Johann Ernst von Sachsen-Weimar. Ondanks dat hij tijdens zijn leven al een bekend en geroemd werd als organist en componist, werd hij vaak gepasseerd voor belangrijke functies.

Walther schreef vooral koraalbewerkingen en transcripties van orkestwerk van Italiaanse en Duitse componisten voor het orgel. Daarnaast schreef hij ook ongeveer 90 vocale werken. Veel van zijn werk, waaronder vrijwel alle vocale bewerkingen, is verloren gegaan. Naast composities schreef hij tractaten over muziek. Bekend is zijn Musicalisches Lexicon, waarin hij het werk van Johann Sebastian Bach tot 1730 en van andere leden van de Familie Bach bespreekt. Dit boek is de eerste muziekencyclopedie in het Duitse taal- en cultuurgebied.

Er is wel gesuggereerd dat de canon BWV 1073 die Johann Sebastian Bach schreef in 1713 een eerbetoon is aan Johann Gottfried Walther. De canon bestaat uit 82 noten en 82 is de optelsom van getallen die elk staan voor een letter van Walthers familienaam in de volgorde van het alfabet.

Externe links[bewerken]