Johann Heinrich Pestalozzi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johann Heinrich Pestalozzi.jpg

Johann Heinrich Pestalozzi (Zürich, 12 januari 1746 - Brugg, 17 februari 1827) was een Zwitsers pedagoog, schrijver, filantroop, hervormer, politicus en filosoof. Hij streefde bij de opvoeding naar aanschouwelijkheid en aanpassing aan het werkelijke leven.

Pestalozzi wordt gezien als een pionier in de pedagogie, speciaal in de "elementaire" methode; hetgeen betekent dat de mens moet beginnen met de elementaire dingen te leren, zoals getallen, letters en klanken. Zijn ideeën ontwikkelde hij tijdens zijn werk in een armenhuis in Birr (De "Neuhof"van 1774 - 1780, daarna in een weeshuis voor oorlogswezen in Stans (1799) en zette de ideeën om in zijn instituten in Burgdorf (1800 - 1804) en Yverdon-Les-Bains (1804 - 1825). Ze sloten nauw aan bij die van Jean-Jacques Rousseau en de filantropijnen.

Enige belangrijke werken als schrijver waren:

  • De avondstonde van een kluizenaar (in het Duits: Abendstunde eines Einsiedlers) uit 1780
  • Über Gesetzgebung und Kindermord van 1783
  • Lienhard und Gertrud (4 banden geschreven van 1781-87) - een opvoedingsroman

Een filosofisch werk was:

  • Meine Nachforschungen über den Gang der Natur in der Entwicklung des Menschengeschlechts uit 1797
  • Ja oder Nein? uit 1793

Een standaardwerk op het gebied van de pedagogie was:

  • Hoe Geertrui haar kinderen onderwijst (in het Duits: Wie Gertrud ihre Kinder lehrt) uit 1801

Pestalozzi was ereburger van Frankrijk.

Referenties en bronnen[bewerken]