Johann Kaspar Lavater

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johann Kaspar Lavater

Johann Kaspar Lavater, (Zürich, 1741 - Zürich, 1801), was een Zwitserse filosoof, predikant en dichter in Zürich. Hij is wellicht een afstammeling van Ludovic Lavater.

Fysionomie[bewerken]

Hij werd echter beroemd door zijn geschriften over fysionomie, de wetenschap om uit het uiterlijk, vooral het gezicht, het karakter van een mens af te lezen. Vooral door zijn omvangrijke, fraai geïllustreerde Physiognomische Fragmente zur Beförderung der Menschenkenntnis und Menschenliebe (1775-1778) werd de fysionomie een populaire vorm van wetenschap. Dit werk werd in vele talen vertaald en werd wijd verspreid. Tegenwoordig geldt de fysionomie als pseudowetenschappelijk.

Overlijden[bewerken]

Tijdens de verovering van Zürich in 1799 door de Fransen werd hij door een schot geraakt. Meer dan een jaar later overleed hij aan de gevolgen daarvan, na een vreselijk lijden.

Goethe[bewerken]

Goethe noemde Lavater geringschattend „De Profeet van Zürich“ en beschuldigde hem van bijgelovigheid en hypocrisie. Goethe ergerde zich onder meer aan Lavaters denkbeeld dat „al wat leven heeft, door iets buiten zich leeft.“[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (de) Goethe, Johann Wolfgang von, Italienische Reise, brief van 5 oktober 1787 URL bezocht op 27 oktober 2013.