Johann Simon Mayr

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johann(es) Simon Mayr (Mendorf (bij Altmannstein, gemeente Eichstätt), 14 juni 1763 - Bergamo, 2 december 1845) was een Duitse componist en muziekdocent. Hij was een belangrijk componist van Italiaanse opera in de vroege 19e eeuw. Hij had veel invloed op de latere componistengeneratie. Donizetti was zijn bekendste leerling.

Johann Simon Mayr

Leven[bewerken]

Het eerste muziekonderricht was van zijn vader. Vanaf 1769 werd Mayr in het Benediktijns klooster Weltenburg en na 1774 in het Jezuïetencollege te Ingolstadt opgeleid, waar hij wegens uitzonderlijke muzikale begaafdheid een beurs kreeg. Vanaf 1777 werkte hij naast zijn studie (theologie, filosofie, medicijnen, recht en canoniek recht) als organist. In 1787 werd hij muziekdocent bij Thomas de Bassus in Zwitserland. En van daaruit kwam hij 1789 naar Bergamo. Voor de rest van zijn leven zou hij hier en in Venetië werkzaam zijn. Tot zijn dood was hij kapelmeester in Bergamo. Aanvankelijk schreef hij voornamelijk kerkmuziek, maar in 1794 kreeg hij opdracht voor een opera voor het carnaval in Venetië: Saffo, wat een geweldig succes was. Daarna heeft hij nog 75 opera’s geschreven. Deze werden in heel Europa uitgevoerd.

Typering[bewerken]

Mayr was de populairste operacomponist in de periode vlak voor Rossini in Italië. Hij vormde een brug tussen de Franse en Italiaanse wijze van componeren, alsook tussen de opera seria en 19e-eeuwse italiaanse opera, Hij had grote invloed op de componisten na hem (waaronder zijn belangrijkste leerling Donizetti) Vooral in de ensembles en kleurrijke orkestpartijen was hij een voorloper van Rossini. Nieuw door hem geïntroduceerde vormen waren er vele. Zo was hij de eerste die het koor afwisselend polyfoon en unisono liet zingen (effect wat Verdi herhaaldelijk toepaste). Hij verrijkte het orkest met houtblazers, harp en slagwerk; veel orchestratievondsten worden aan Berlioz toegeschreven, terwijl Mayr ze toch voor het eerst toepaste. Ook de zogenaamde “tempesta” (de storm) zoals frequent gebruikt door Rossini en Verdi alsook de “banda” (militair orkestje op of achter het toneel) zijn trouvailles van Mayr. In 1809 schreef hij een biografie van Haydn.

Werken[bewerken]

Opera[bewerken]

  • Saffo (1794)
  • La Lodoiska (1796)
  • Un pazzo ne fa cento (1796)
  • Telemaco nell'isola di Calipso (1797)
  • L'intrigo della lettera (1797)
  • Il segreto (1797)
  • Avviso ai maritati (1798)
  • Lauso e Lidia (1798)
  • Adriano in Siria (1798)
  • Che originali (1798)
  • Amor ingegnoso (1798)
  • L'ubbidienza per astuzia (1798)
  • Adelaide di Guesclino (1799)
  • L'accademia di musica (1799)
  • Labino e Carlotta (1799)
  • L'avaro (1799)
  • La locandiera (1800)
  • Il caretto del venditore d'aceto (1800)
  • L'inconvenienze teatrali (1800)
  • L'equivoco, ovvero Le bizzarie dell'amore (1800)
  • Gli sciti (1800)
  • Ginevra di Scozia (1801)
  • Le due giornate (1801)
  • I virtuosi (1801)
  • Argene (1801)
  • I misteri eleusini (1802)
  • Ercole in Lidia (1803)
  • Le finte rivali (1803)
  • Alonso e Cora (1803)
  • Amor non ha ritegno (1804)
  • Elisa (ossia Il monte San Bernardo) (1804)
  • Zamori, ossia L'eroe dell'Indie (1804)
  • Eraldo ed Emma (1805)
  • Di locanda in locanda e sempre in sala (1805)
  • L'amor coniugale (1805)
  • La roccia di Frauenstein (1805)
  • Gli americani (1805)
  • Palmira, ossia Il trionfo della virtù e dell'amore (1806)
  • Il piccolo compositore di musica (1806)
  • Adelasia e Aleramo (1806)
  • Ne l'un, ne l'altro (1807)
  • Belle ciarle e tristi fatti (1807)
  • I cherusci (1808)
  • Il vero originale (1808)
  • Il matrimonio per concorso (1809)
  • Il ritorno di Ulisse (1809)
  • Amore non soffre opposizione (1810)
  • Raul di Crequi (1810)
  • Il sacrifizio d'Ifigenia (1811)
  • L'amor filiale (1811)
  • Tamerlano (1812)
  • La rosa bianca e la rosa rossa (1813)
  • Medea in Corinto (1813)
  • Elena (1814)
  • Atar, ossia Il serraglio d'Ormus (1814)
  • Le due duchesse (ossia La caccia dei lupi) (1814)
  • Cora (1815)
  • Mennone e Zemira (1817)
  • Amor avvocato (1817)
  • Alfredo il grande, re degli Anglo Sassoni (1819)
  • Le danaide (1819)
  • Fedra (1820)
  • Demetrio (1824)

Instrumentale Muziek[bewerken]

  • La Biondina in Gondoletta voor piano solo
  • Pianoconcert nr.1 in C-groot
  • Pianoconcert nr.2 in C-groot

Literatuur[bewerken]

  • Heinrich Bauer: Simon Mayr : 1763-1845, Meister der italienischen Oper aus der bayerischen Oberpfalz. - München : Bayer. Vereinsbank, 1983
  • Franz Hauk: Johann Simon Mayr und Venedig. - München : Katzbichler, 1999. - ISBN 3-87397-153-4
  • Peter Hollfelder: Das grosse Handbuch der Klaviermusik - Hamburg, Nikol Verlagsgesellschaft, 1996 - ISBN 3-930656-49-3

Film[bewerken]

  • Martin Pfeil: Der vergessene Musiker: Johann Simon Mayer (1763-1845). INTV Media Ingolstadt, 1995 (VHS, 30 Min.)

Externe link[bewerken]