Johann Tetzel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johann Tetzel (geboorteplaats onbekend, ca. 1465 - Leipzig 11 augustus 1519) was een Duitse dominicaan en werd als aflaatprediker bekend in de gebieden van aartsbisschop Albrecht van Brandenburg, die hem op 22 januari 1517 benoemde tot generaal subcommissaris voor de aflaatprediking. De opbrengst van de aflaten zou bestemd zijn voor de nieuwbouw van de Sint Pieterskerk in Rome.

Maarten Luther publiceerde onder andere hiertegen zijn 95 stellingen. Luther werd geconfronteerd met mensen die hun zonden kwamen biechten en daarna hun aflaten lieten zien, zodat Luther hun geen boetedoening kon opleggen. Het was een kwijtschelding van straffen door de paus, door te putten uit de verdienste van de goede werken van Christus en alle gelovigen. Hiervoor was weliswaar berouw nodig, maar hoefde er vervolgens geen boetedoening opgelegd te worden, omdat deze door het kopen van de aflaat al gedaan was. Luther wil deze misstand aanklagen en rechtzetten en gaat ervan uit dat de paus de misbruiken van de aflaatverkoop ook zal veroordelen. De aflaat waartegen Luther vooral ageerde was de Jubileumaflaat voor de nieuwbouw van de St Pieterskerk.

In 1518 promoveerde Tetzel tot doctor in de theologie. Daarna verbleef hij tot zijn dood in een klooster te Leipzig.