Johanna II van Napels

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johanna II van Napels
1373 - 1435
Koningin van Napels
Periode 1414 - 1435
Voorganger Ladislaus
Opvolger René I
Vader Karel III van Napels
Moeder Margaretha van Durazzo
Armoiries André Hongrie.svg
Wapen van Johanna

Johanna II (Napels, 25 juli 1373 - aldaar, 2 februari 1435) was de oudste dochter van koning Karel III van Napels en Margaretha van Durazzo. Zij volgde in 1414 haar broer Ladislaus op als monarch van Napels.

Eén van haar favorieten, Muzio Sforza, trachtte Napels opnieuw in Rome voet in huis te laten krijgen, nadat de Napolitanen na de dood van Ladislaus verdreven waren, maar zij gooide het in 1417 op een akkoord met de nieuwe paus Martinus V om de Napolitanen uit Rome terug te trekken.

In 1420 adopteerde zij Alfons V van Aragón om haar op te volgen. Hierdoor ontstond een strijd tussen haar en Alfons (V) enerzijds tegen Lodewijk III van Anjou en Sforza anderzijds, die eindigde met een vredesakkoord in 1422, waarbij werd afgesproken dat Lodewijk haar zou opvolgen. Lodewijk adopteerde dan weer Alfons, die terugkeerde naar Spanje. Lodewijk overleed nog voor haar en het was zijn broer, René, die haar opvolgde in Napels.

Johanna was gehuwd:

in 1401 met Willem I van Stiermarken (1370-1406), zoon van hertog Leopold III van Oostenrijk,
in 1415 met graaf Jacob II van La Marche (1370-1438),

maar had geen kinderen.