Johanna de Lestonnac
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Heilige Johanna de Lestonnac (Bordeaux, 27 december 1556 - Bordeaux, 2 februari 1640) was een Franse weduwe. Johanna was in 1576 gehuwd met Gaston de Montferrant, baron Landiras, en werd moeder van 7 kinderen, waarvan 2 geestelijke werden. Op haar 41ste werd zij weduwe en beheerde zij zelf de zaken van het landgoed en het kasteel. Toen zij meende dat zij voldaan had aan haar verplichtingen tegenover de wereld, trad zij op haar 46ste toe tot een gemeenschap van cisterciënzers in Toulouse. Zij bleek echter niet opgewassen tegen de ontberingen van de strenge kloosterregel, werd ernstig ziek en wou sterven in het klooster. Dit werd door haar oversten echter afgewezen. Op haar laatste nacht in het klooster kreeg zij een visioen van Maria die een beeld voorhield van Johanna die verdwaalde kinderen hielp. Johanna keerde terug naar haar landgoed en begon deze werkzaamheden op te zetten met plaatselijke vrouwen en priesters. Dit leidde tot de oprichting van de Zusters van het Gezelschap van Maria, met als doel de opvoeding van meisjes en het afremmen van het calvinisme. De congregatie werd door paus Paulus V in 1607 erkend. Johanna werd in 1610 als overste verkozen. De congregatie heeft thans 2.500 zusters, verspreid over 17 landen. Lestonnac werd in 1900 zalig verklaard door paus Leo XIII. De heiligverklaring door paus Pius XII volgde in 1942. Haar feestdag is op 2 februari. Zij wordt aanroepen door misbruikte personen, door weduwen en door personen die geweigerd worden in het klooster.
