Johanna van Pfirt
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Johanna van Pfirt | ||
| 1300 - 1351 | ||
| Hertogin-gemalin van Oostenrijk | ||
| Periode | 1330 - 1351 + Elisabeth van Beieren (1330) + Anna van Luxemburg (1335-1338) |
|
| Voorganger | Isabella van Aragón | |
| Opvolger | Catharina van Bohemen | |
| Vader | Ulrich II van Pfirt | |
| Moeder | Johanna van Mömpelgard | |
Johanna van Pfirt (Bazel, 1300 - Wenen, 15 november 1351) was een dochter van graaf Ulrich II van Pfirt (Ferrette) en van Johanna van Mömpelgard, en was na de dood van haar vader in 1324 erfgename van het graafschap Ferrette. Zij werd al hetzelfde jaar uitgehuwelijkt aan Albrecht II van Oostenrijk. Het paar kreeg volgende kinderen:
- Rudolf IV (1339-1365)
- Margaretha (1346-1366), huwde met graaf Meinhard III van Tirol
- Frederik III (1347-1362), hertog van Oostenrijk
- Albrecht III (1348-1395)
- Leopold III van Oostenrijk (1351-1388).
Johanna stond bekend als slim en politiek behendig en bemiddelde onder meer met Luxemburg over een vredesverdrag in 1337. Zij stierf in het kraambed van haar jongste zoon.
 |
Zie de categorie Johanna von Pfirt van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
