Johanna van Polanen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stamboom.png Stamboom

Johanna van Polanen (?, 10 januari 1392 - Breda, 15 mei 1445) was de dochter van de heer van Breda, Jan III van Polanen, en gravin Odilia van Salm.

Johanna van Polanen, ook wel Jehenne genoemd, trouwde op 11-jarige leeftijd op 1 augustus 1403 met Engelbrecht I van Nassau-Dillenburg in Breda, die door zijn huwelijk met Johanna heer van Breda werd (1403-1442); het paar woonde in het Kasteel van Breda. Ook beschikte zij over woningen in Brussel en Mechelen.

Johanna en Engelbrecht kregen zes kinderen:

  • Jan IV, geboren op 1 augustus 1410
  • Hendrik II, geboren op 7 januari 1414
  • Margaretha, geboren voor 1415
  • Willem, geboren in december 1416
  • Maria, geboren 2 februari 1418
  • Filips, geboren 13 oktober 1420.

Tot Johanna's erfenis (oorspronkelijk verworven door Willem van Duivenvoorde) behoorden vele heerlijkheden en ridderhofsteden in Holland en Brabant, Henegouwen, Utrecht, Zeeland en de westhoek van de Krimpenerwaard met de dorpen Krimpen aan de Lek, Krimpen aan den IJssel, Lekkerkerk en Ouderkerk aan den IJssel. Door haar huwelijk begon de opkomst van het Huis Nassau in de Nederlanden, behorend tot de rijkste en belangrijkste adel van de Nederlanden.

Na haar dood werd Johanna bijgezet in het graf van haar man, het Praalgraf van Engelbrecht I van Nassau in de Grote- of Onze Lieve Vrouwekerk op de Grote Markt in Breda.

Trivia[bewerken]

  • De Barones is een winkelcentrum in Breda, dat naar haar vernoemd zou zijn. Dat mag echter met een korreltje zout worden genomen.

Externe links[bewerken]