Johanna van Valois (1391-1433)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johanna van Valois (1391-1433) was een dochter van Karel VI van Frankrijk en Isabella van Beieren. Zij huwde in 1396 met Jan V van Bretagne en kreeg volgende kinderen: Anna (1409-)

  • Isabella (1411-1441), in 1430 gehuwd met Gwijde XIV van Laval,
  • Margaretha (1412-1421)
  • Frans I (1414-1450)
  • Catharina (1416-)
  • Peter II (1418-1457)
  • Gillis (1420-1450).

De graven van Penthièvre hadden nog altijd geen afstand gedaan van hun aanspraken op Bretagne, dat ze verloren waren bij de eerste Bretoense successieoorlog en het verdrag van Guérande (1365). Ze nodigden Jan V uit op een feest dat zij gaven in Châtonceaux. Jan V van Bretagne ging in op de uitnodiging maar werd gearresteerd (1420). Johanna deed een beroep op alle baronnen van Bretagne en belegerde een voor een alle kastelen van de Penthièvres. Uiteindelijk nam zij de douairière van Penthièvre, Marguerite van Clisson, gevangen, die verplicht was de hertog vrij te laten.