Johannes Elias Teijsmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johannes Elias Teijsmann

Johannes Elias Teijsmann (Arnhem, 1 juni 1808 - Buitenzorg, 22 juni 1882) was een Nederlands botanicus.

Opleiding[bewerken]

Teijsmann volgde de lagere school en hielp zijn vader (een tuinman) bij zijn werk; later verhuisde hij naar Voorburg, waar hij zich als tuinknecht verhuurde en trad van daar in dienst bij Graaf van den Bosch. Aan het einde van 1829 vertrok hij naar Nederlands Indië, in dienst als tuinman van de dan pas benoemde gouverneur-generaal Johannes van den Bosch. In 1830 werd Teijsmann benoemd tot hortulanus van de plantentuin te Buitenzorg.

Zijn verdere loopbaan[bewerken]

De volgende 38 jaar wijdde hij zijn krachten volledig aan het onderhoud en de opbouw van de tuin (zie Kebun Raya Bogor). Hij deed hiervoor ook een groot aantal reizen in verschillende afdelingen van de Oost-Indische Archipel om nieuwe planten te verzamelen. In 1868 werd in overleg besloten om dr. Rudolph Herman Christiaan Carel Scheffer voortaan met de directie van de plantentuin te belasten en Teijsmann, bij besluit van 22 januari 1869, eervol te ontslaan als hortulanus, om voortaan belast te blijven met het doen van reizen, zowel in het belang van de plantentuin als in dat van handel en nijverheid.

Plantensoorten die Teijsmann ontdekte[bewerken]

In 1856 werd op Sumatra de Aroidea (Conophallus gigas) ontdekt; tijdens een reis door Nieuw-Guinea in 1872 ontdekte Teijsmann 133 nieuwe plantensoorten; het plantengeslacht Teijsmannia werd naar hem vernoemd. In Nederlands Indië werden door zijn zorgen de oliepalm, de zoete cassave, de West Indische ananas enz. ingevoerd. Hij liet verder de vanille-plant importeren naar Java en paste daarop kunstmatige bevruchtingstechnieken toe, waardoor de teelt veel goedkoper werd.

Decoraties[bewerken]

Hij was ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Bronnen, noten en/of referenties
  • 1882. K.W. van Gorkum. Johannes Elias Teijsmann. Eigen Haard. Bladzijde 431-435.