Johannes Gualbertus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johannes Gualbertus

Johannes Gualbertus (eigenlijk Giovanni Gualberto) (Florence, 985 – Passignano (Tavarnelle Val di Pesa), 1073) was abt en stichter van de orde van de Vallombrosianen. Hij is in 1193 heiligverklaard.

Leven[bewerken]

Johannes Gualbertus werd geboren uit een adellijk geslacht in Florence. De wens van zijn vader volgend ging hij in militaire dienst. Na een teken van God schonk hij op Goede Vrijdag genade aan de moordenaar van zijn broer en werd benedictijner monnik te San Miniato. Hier verzette hij zich actief tegen simonie en verliet uiteindelijk het klooster om zich niet te compromitteren. Hierna verbleef hij enige tijd bij de monniken van Camaldoli om zich daarna in Vallombrosa te vestigen, waar hij de abdij van Vallombrosa stichtte en van daaruit een aantal andere kloosters in Italië.

Verering[bewerken]

Gualbertus werd heilig verklaard in 1193. Zijn feestdag is 12 juli. Hij is de patroonheilige van de bos- en parkwachters.