Johannes Parenti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johannes Parenti (gestorven in 1250) was een Italiaans franciscaan.[1][2] Hij studeerde in Bologna en trad samen met zijn zoon in bij de franciscanen. Franciscus van Assisi reikte hem zelf het habijt in 1211.[3] In 1219 werd hij provinciale overste van Spanje. Daar nam hij in 1220 Antonius van Padua op in de orde (Antonius was van Portugal, maar dat behoorde toen tot de Spaanse provincie).[4] Na het overlijden van Franciscus in 1226 werd Johannes Parenti in 1227 gekozen als eerste officiële generale overste van de minderbroeders. In 1230 organiseerde hij een generaal kapittel van de orde. Daar ontstonden heftige discussies tussen radicale behoudsgezinden en vernieuwingsgezinden. De twist ging vooral over de vraag of het Testament van Franciscus verplichtend was voor de orde of niet. Johannes Parenti kon de vergadering niet in de hand houden. Het kapittel eindigde dan ook onbeslist. De beslissing werd overgelaten aan Paus Gregorius IX. Op 29 mei 1232 werd hij ontheven uit zijn ambt, waarschijnlijk omdat hij te oud werd.


Voorganger:

Geen voorganger (was eerste generale overste na Franciscus)

Generale overste van de Franciscanen
(1227 - 1232)
Opvolger:

Elias van Cortona (1232 - 1239)


Bronnen, noten en/of referenties
  1. G.P. Freeman & H. Loeffen (red.): Ze kwamen op blote voeten. De kronieken van de minderbroeders Jordanus van Giano en Thomas van Eccleston. Haarlem: J.H. Gottmer, 1991. ISBN 9025723799
  2. N. Muscat: History of the franciscan movement. Volume 1: From the beginnings of the order to the year 1517. On-line course in Franciscan History at Washington Theological Union Washington DC. Jeruzalem, 2008.
  3. I. Gobry: Franciscus. Utrecht/Antwerpen: Pictura, 1960.
  4. L. Hardick: Antonius van Padua. De leraar van het evangelie. Haarlem: J.H. Gottmer/Altiora: Averbode, 1993. ISBN 9025725724