Johannes Petrus Lijding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johannes Petrus (Jan) Lijding (Den Helder, 4 september 1914 - Neuengamme 5 januari 1945) Nederlands verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Lijding was werkzaam als onderwijzer in Slagharen en later als verzekeringsagent te Zwolle. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij actief in de verzetsgroep “Je Maintiendrai”, die een gelijknamige illegale krant uitbracht. Voor zijn werkzaamheden in het verzet werd hij in 1943 naar het concentratiekamp Neuengamme in Hamburg gezonden. De meerderheid van de gevangenen in dit kamp waren leden van het verzet.

Naarmate de oorlogssituatie benauwder werd voor het naziregime, werd de situatie in het kamp voor de gevangenen slechter. Er was vrijwel geen eten en drinken en de terreur van de kampbewakers nam grote vormen aan. Lijding was één van de velen die uiteindelijk bezweek aan de ontberingen.

Jan Lijding is begraven op de begraafplaats bij het concentratiekamp. Zijn gegevens staan geregistreerd in gedenkboek nummer 34 van het Slachtofferregister van de stichting Oorlogsgraven.

Lijding was getrouwd met Agnes Elisabeth Geerdes met wie hij tussen 1940 en 1943 twee zoons en twee dochters kreeg. Postuum ontving Lijding het Verzetsherdenkingskruis wat zijn vrouw in ontvangst nam. In Zwolle is een scoutinggroep vernoemd naar Lijding.