John Craxton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

John Craxton (3 oktober 1922 - 17 november 2009) was een Engels neo-romantisch kunstschilder.

Hij was de zoon van componist en musicus Harold Craxton en stelde zijn schilderwerken al tentoon toen hij 10 jaar was. In 1939 begon hij te studeren aan de Académie de la Grande Chaumière in Parijs, maar diende daar zijn studies te onderbreken door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Hij studeerde vervolgens verder in Londen, onder meer aan de Central Saint Martins College of Art and Design en aan Goldsmiths College. In 1943 maakte hij een tournee doorheen Pembrokeshire met de kunstschilder Graham Sutherland. Vanaf 1942 waren zijn werken te zien op solotentoonstellingen. Zijn werk maakte deel uit van de neo-romantische herleving en in zijn vroege werk zijn invloeden te herkennen van Samuel Palmer and Graham Sutherland, en van zijn vriend en beschermer Peter Watson.

Van 1946 tot 1966 reisde hij regelmatig naar de Scilly-eilanden, Zwitserland, Istanboel, Spanje, Italië, en vooral naar Griekenland en Kreta. Vanaf 1970 verhuisde hij definitief naar Kreta.

Craxton was in 1951 balletontwerper voor de productie Daphnis et Chloé in het Londense Royal Ballet en in 1968 van Apollo van Igor Stravinski.

Zijn latere werk werd meer formeel, gestructureerd en decoratief, maar bleef romantische thema's als onderwerp houden. Zijn werk was ook te zien in diverse magazines en hij illustreerde ook boeken van Patrick Leigh Fermor en maakte Lithografieën voor bloemlezingen uitgegeven door Geoffrey Grigson, onder meer Visionary Poems (1944).

Literatuur[bewerken]

  • John Craxton: Paintings and drawings 1941-1966. Whitechapel Art Gallery, 1967.
  • Paintings, Drawings and Watercolours. Horizon, 1948. (tekst van Geoffrey Grigson).
  • Christopher Hull Gallery

Externe link[bewerken]