John Fox Burgoyne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
luitenant-generaal Sir John Fox Burgoyne, foto van Roger Fenton, 1855.

Baron Sir John Fox Burgoyne GCB (24 juli 1782Londen, 7 oktober 1871) was een Brits militair.

Burgoyne was een natuurlijke zoon van generaal John Burgoyne en de operazangeres Susan Caulfield. In 1798 werd hij tweede luitenant bij het korps van de Royal Engineers. Hij vocht mee tegen Napoleon Bonaparte in de Pyreneeën en stond daar onder het gezag van de hertog van Wellington. Wellington zond hem naar Burgos en later naar San Sebastian om deel te nemen aan het beleg van Rosetta. In de oorlog van 1812 streed hij onder het gezag van generaal Pakenham als luitenant-kolonel en nam hij deel aan de slag bij New Orleans. In 1826 vergezelde hij generaal Clinton naar Portugal. Hij werd kolonel in 1831, divisiegeneraal in 1838 en inspecteur-generaal van de versterkingen in 1845.

Tijdens de Ierse aardappelhongersnood, verrichtte Burgoyne grote inspanningen om de bevolking bij de hongersnood te helpen. In 1851 werd hij luitenant-generaal. Vóór het begin van de Krimoorlog ging hij naar Constantinopel om mee te helpen aan de versterking van de Dardanellen. Tijdens het beleg van Sebastopol (1854) organiseert hij het bombardement van de Slag bij Malakov. Bij zijn terugkeer in Engeland in 1856 kreeg hij de titel van baron. Hij werd hetzelfde jaar lid van de Royal Society. In 1865 werd hij commandant van de Tower of London en in 1868 ging hij met pensioen met de rang van veldmaarschalk. Hij was de vader van Hugh Talbot Burgoyne.