John Searl

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

John Roy Robert Searl (Wantage (Engeland), 2 mei 1932) is een omstreden Britse uitvinder.

Oplichter[bewerken]

De meesten die met hem te maken hebben gehad, betitelen hem als charlatan of oplichter. Searl noemt zichzelf "professor John R.R. Searl" of ook wel "ingenieur Searl" op zijn website en in correspondentie, maar hij heeft nooit aangegeven aan welke universiteit hij dan wel doceert of doceerde. Volgens zijn eigen website heeft Searl na zijn 14de jaar geen vervolgonderwijs meer gehad, laat staan een universitaire studie.

Claims[bewerken]

De Searl Effect Generator van John Searl

Searl beweert tussen 1946 en 1956 een apparaat te hebben geconstrueerd dat bekendstaat als de Searl Effect Generator (SEG), een combinatie van een antizwaartekrachtvoertuig en vrije-energiegenerator. Er is geen bewijs voor het bestaan van dit apparaat en ook de bekende natuurwetten sluiten de theoretische mogelijkheid van een dergelijk apparaat uit.[1][2]

Searl was elektrotechnicus bij het elektrotechnisch bedrijf BR Rewinds, een wikkelarij voor transformatorspoelen en dynamo's in Londen. Daar kreeg hij toestemming om de faciliteiten van het bedrijf te gebruiken om een eigen idee voor een dynamo uit te werken. Searl beweert dat hij er in december 1946 in geslaagd is zijn apparaat te vervaardigen in de schuur achter zijn huis. Searls generator kon stroom produceren maar met een onverwacht hoge spanning en antizwaartekrachteffecten. Hiervoor is door hem geen onafhankelijk bewijs geleverd.

Searl heeft sindsdien naar eigen zeggen meer dan 50 'vliegschijven' en 'vrije-energiegenerators' vervaardigd, maar deze werden meestal 'geconfisqueerd door de autoriteiten' of 'verdwenen in de ruimte'. Ook hiervan zijn geen bewijzen.

In 1991 deed Anders Heerfordt onderzoek naar Searls claims betreffende de apparaten en demonstraties, maar hij kon geen bewijzen vinden. Hij hoorde wel van een zoon van Searl dat deze modellen aan draadjes ophing, zodat ze gefotografeerd konden worden als 'bewijs'.[3][4]

Rechtszaak[bewerken]

Searl werd later beschuldigd van het stelen van elektriciteit en hiervoor veroordeeld.[5] Hij startte toen een verhitte tweestrijd met de elektriciteitsmaatschappij.[6][7]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Perpetual Motion", University of New South Wales
  2. Will Someone Build A Perpetual Motion Machine?
  3. Heerfordt Investigation pt.1
  4. Heerfordt Investigation pt.2
  5. "Electricity thief risked blackout of the South", The Times, 26 november 1982
  6. "Engineer jailed for vendetta", The Times, 5 januari 1983
  7. Krantenartikelen als video