John Venn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
John Venn.

John Venn (Hull, 4 augustus 1834Cambridge, 4 april 1923) was een Engels logicus en wiskundige, en was begin 20e eeuw de bekendste logicus in Engeland.

Na zijn studie op Sir Roger Cholmley's School in 1853 werd hij in 1854 aangesteld als wiskunde docent aan het Gonville and Caius College in Cambridge. In 1857 werd hij gekozen als "Fellow".

Hij schreef een drietal boeken over logica:

  • The Logic of Chance (1866)
  • Symbolic Logic (1881)
  • The Principles of Empirical Logic (1889)

Voor hij Symbolic Logic schreef, publiceerde hij een artikel On the Diagrammatic and Mechanical Representation of Prepositions and Reasonings waarin de hij de diagrammen introduceerde die nu als venndiagrammen bekendstaan.

Voor Venn hadden Gottfried Leibniz en George Boole diagrammen gebruikt om de logica te ondersteunen. In zijn boek Symbolic Logic bekritiseerde Venn de wijze waarop zij en Augustus De Morgan diagrammen gebruikten om de logica te onderbouwen, gaf zijn eigen interpretatie en bouwde het begrip verder uit.

Charles Dodgson breidde het werk van Venn uit met het begrip Universum.

Zie ook [bewerken]

Glas in lood raam in het Gonville and Caius College, Universiteit van Cambridge, van Venn en het Venn diagram.