Jong weesmeisje op het kerkhof

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jong weesmeisje op het kerkhof
Eugène Delacroix - Jeune orpheline au cimetière (vers 1824).JPG
Museum Louvre
Locatie Parijs
Kunstenaar Eugène Delacroix
Jaar 1823-24
Type Olieverfschilderij
Afmetingen 65 × 55 cm
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Jong weesmeisje op het kerkhof (Frans: Jeune orpheline au cimetière) is de titel van een schilderij van Eugène Delacroix. Hoewel hij het op jonge leeftijd schilderde, wordt het beschouwd als een hoogtepunt in zijn oeuvre.[1] Tegenwoordig maakt het deel uit van de collectie van het Louvre.

Voorstelling[bewerken]

Op het schilderij is een jonge meisje afgebeeld dat een arme indruk maakt. Zij heeft haar hoofd naar links gedraaid en kijkt naar iets dat zich buiten het schilderij bevindt. In haar oog lijken tranen op te wellen, terwijl haar hand krachteloos in haar schoot rust. De half geopend mond en het afgezakte jurkje versterken de treurige stemming nog. Op de achtergrond zijn enkele kruisen en grafstenen in de schemering te zien die verraden dat het tafereel zich op of bij een kerkhof afspeelt. Delacroix schilderde zowel haar kleding als de achtergrond in sombere, koude kleuren, waarmee hij de wanhoop en melancholie van het meisje onderstreepte.

Jong weesmeisje op het kerkhof wordt vaak gezien als een studie voor Het bloedbad van Chios, zijn grote schilderij over de slachting op het eiland Chios tijdens de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog. De houding en uitdrukking van de man die linksonder op dit schilderij te zien is, vertonen overeenkomst met die van het weesmeisje.[1]

Het schilderij is eind 1823 of begin 1824 geschilderd. Op 17 februari 1824 maakt Delacroix in zijn aantekeningen melding van een bedelend meisje dat geposeerd had voor zijn studie op het kerkhof.[2] Op de Parijse salon van hetzelfde jaar stelde de schilder het werk voor het eerst tentoon.

Herkomst[bewerken]

  • Het schilderij is in bezit van Frédéric Leblond, jeugdvriend van de schilder, en vervolgens van diens weduwe.
  • Nagelaten aan hun neef dr. Gebauer.
  • 31 mei - 1 juni 1904: gekocht door Etienne Moreau-Nélaton, Parijs, een Franse schilder en verzamelaar.
  • 1906: geschonken aan het Louvre.
  • 1907: overgebracht naar het Musée des Arts Décoratifs.
  • 1934: overgebracht naar het Louvre.

Afbeeldingen[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Metropolitan Museum of Art, Manet/Velázquez: The French Taste for Spanish Painting, 2003, New York p 477
  2. "la mendiame qui m'avait posé l'étude dans le cimetière" geciteerd uit: Metropolitan Museum of Art, Manet/Velázquez: The French Taste for Spanish Painting, 2003, New York p 477