José Ignacio García Hamilton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

José Ignacio García Hamilton (San Miguel de Tucumán, 1 november 1943 - Buenos Aires, 17 juni 2009) was een Argentijns historicus en politicus voor de "Unión Cívica Radical".

García Hamilton studeerde aan de universiteit van Tucumán en behaalde een doctoraat aan de Universiteit van Buenos Aires, waar hij later hoogleraar geschiedenis en recht werd. Hij was ook columnist en secretaris-generaal van de krant La Gaceta in Tucumán, die eigendom was van zijn familie en onder leiding stond van zijn vader. In 1972 stichtte hij zelf de krant El Pueblo. In het midden van de jaren 1970 werd hij op het einde van het presidentschap van Isabel Peron door de regering opgesloten.

García Hamilton was de auteur van verschillende boeken, zoals Hispano-American authoritarianism and unproductiveness (1990), en biografieën van Juan Bautista Alberdi, Life of an absentee (1993); Domingo Faustino Sarmiento, Rowdy Cuyano (1997); José de San Martín, Don José (2000) en Simón - Vida de Bolívar.

In 2006 werd García Hamilton zonder verdere uitleg uitgezet uit Cuba. Vermoedelijk was zijn onderzoek naar het autoritarisme in Latijns-Amerika hiervan de reden.

In 1991 was García Hamilton kandidaat voor het vice-gouverneurschap van de provincie Tucumán en in 2007 werd hij als volksvertegenwoordiger verkozen in steun voor de gooi naar het presidentschap van Roberto Lavagna, maar later sprak hij zich uit tegen de terugkeer van Lavagna.

Externe links[bewerken]