José Laurel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
José Laurel
Jose P. Laurel.jpg
President van de tweede republiek van de Filipijnen
Ambtstermijn 14 oktober 1943 - 17 augustus 1945
Opvolger Jorge B. Vargas
Geboren 9 maart 1891
Overleden 6 november 1959
Partner Pacencia Hidalgo
Politieke partij Kapisanan ng Paglilingkod sa Bagong Pilipinas
Portaal  Portaalicoon   Politiek

José Paciano Laurel (Tanauan, 9 maart 1891 - 6 november 1959) was de president van de Tweede Filipijnse Republiek van 1943 tot 1945 tijdens de Japanse bezetting. Laurel werd pas tijdens de bewindsperiode van president Macapagal officieel erkend als voormalig Filipijns president.

Laurel werd geboren in Tanauan (Batangas) op 9 maart 1891. Zijn ouders waren Sotero Laurel and Jacoba Garcia. Hij studeerde rechten op zowel de University of the Philippines als op Yale. In 1925 werd hij in de Filipijnse Senaat gekozen en in 1936 in de Filipijnse Hoge Raad.

Nadat de bezetting van de Filipijnen door de Japanners werd hij mede als gevolg van zijn kritische uitlatingen met betrekking tot de Amerikaanse overheersing van zijn land, van 1942 tot 1943 in een aantal hoge posten benoemd. In 1943 uiteindelijk werd Laurel door de Japanners tot president uitgeroepen. Twee maal werd een aanslag gepleegd op zijn leven, maar beide keren overleefde hij dit.

Toen de Japanse bezetting op het punt van instorten stond werd Laurel naar Japan overgebracht. Hier werd hij in opdracht van generaal Douglas MacArthur gearresteerd waarna hij in juli 1946 werd berecht en schuldig bevonden. Zijn vonnis werd echter nooit uitgevoerd en in april 1948 werd hem amnestie verleend.

In 1948 werd hij tijdens de verkiezingen voor het presidentschap als kandidaat voor de Partido Nacionalista maar nipt verslagen door de Elpidio Quirino, de kandidaat voor de Partido Liberal. In 1951 werd Laurel weer in de Filipijnse Senaat gekozen. Hij haalde Ramon Magsaysay, de toenmalige minister van defensie over om de Partido Liberal te verlaten en zich aan te sluiten bij de Partido Nacionalista. Magsaysay werd daarna in 1953 verkozen tot opvolger van Quirino.

De zoon van Laurel, Salvador, was van 1986 tot 1992 vicepresident onder Corazon Aquino.

Zie ook[bewerken]