Jos de Beus
Jozef Willem (Jos) de Beus (Utrecht, 27 november 1952) is een Nederlandse politicoloog en hoogleraar 'politieke theorie, politieke cultuur en hun geschiedenis' aan de Universiteit van Amsterdam.
Inhoud |
[bewerken] Levensloop
De Beus bezocht het gymnasium van de Augustijnen te Eindhoven.[1] Daarna studeerde hij politicologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen (1971-1977). Tijdens zijn studie wordt hij actief hij de Socialistische Studentenbond Politicologie, die was opgericht om een tegenwicht te zijn voor de macht van de Communistische Partij van Nederland in de studentenraad.[1] Hij studeerde cum laude af met de specialisatie bestuurskunde. Vanaf 1977 werkte hij als wetenschappelijk medewerker en later universitair docent in de welvaartstheorie en economische politiek bij de faculteit economie en econometrie van de Universiteit van Amsterdam.[2] Ondertussen werkte hij aan zijn proefschrift, getiteld Markt, Democratie en Vrijheid. Een Politiek Economische Studie.[2] Zijn proefschrift richtte zich op het werk van Hayek, Buchanan en Sen, drie Nobelprijswinnaars. Hierop promoveerde hij in 1989 in de economie bij de hoogleraren Hartog en Vermaat. Hij kreeg in 1990 de jaarlijkse prijs voor het beste proefschrift van de Nederlandse Kring voor Wetenschap der Politiek. Hij bleef tot 1995 werken bij de economen van de UvA. Maar hij was in deze periode ook visiting scholar bij Harvard University (tussen 1991 en 1992) en bijzonder hoogleraar politieke filosofie bij de afdeling Systematische Wijsbegeerte van de Universiteit Twente (tussen 1991 en 1994). In 1995 werd hij gewoon hoogleraar sociale filosofie en ethiek aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij was tussen 1995 en 1998 ook decaan van de faculteit der wijsbegeerte aldaar.[3]
Sinds 1999 is hij hoogleraar "Politieke Theorie, Politieke Cultuur en hun Geschiedenis" aan de Universiteit van Amsterdam. Bij zijn aanstelling was er discussie over zijn sterke partijpolitieke profilering.[1] Hij hield zijn oratie in 2001. Deze was getiteld Een primaat van Politiek. Tussen 1999 en 2002 was hij voorzitter van de Afdeling Politicologie. Hij heeft een aantal bestuurlijke functies. Zo was hij voorzitter van het SISWO en curator van de Wiardi Beckman Stichting. Hij is thans lid van de Commissie Europese Integratie van de Adviesraad Internationale Vraagstukken, de raad van toezicht van het Observatoire Social Europeenne, het Duitsland Instituut Amsterdam en de Afdeling Politicologie van de Radboud Universiteit. Sinds 2006 is hij voorzitter van de Nederlandse Kring voor de Wetenschap der Politiek, de vereniging voor politicologen.[3]
Daarnaast is De Beus ook actief in het maatschappelijke debat. Hij wordt beschouwd als een invloedrijk ideoloog binnen de Partij van de Arbeid.[1][4] Voor gemeenteraadsverkiezing van 2002 was hij voorzitter van de kandidatencommissie voor de PvdA.[5] Hij was de voornaamste schrijver van "Wat mensen bindt", het verkiezingsprogramma van de Partij van de Arbeid voor de Tweede Kamerverkiezingen van 1994,[4][2] Al sinds 1975 is hij lid van deze politieke partij [3] Hij legt binnen de PvdA een sterke nadruk op burgerzin.[1]
Sinds 2007 is hij ook tweewekelijk columnist bij het televisieprogramma Buitenhof.[6]
[bewerken] Politicologisch onderzoek
De Beus is een politiek theoreticus, maar combineert dit met een interesse voor hedendaagse en historische politieke ontwikkelingen. In de jaren '80 richtte hij zich in het bijzonder op het liberalisme en in de jaren '90 op het egalitarisme. Op dit moment gaat zijn interesse uit naar een aantal thema's:
- de rol van media en leiders in de hedendaagse democratie
- democratisch communitarisme
- internationale democratie, in het bijzonder in de Europese Unie
- en democratische antwoorden op globalisering.[3]
[bewerken] Maatschappelijk debat
De Beus heeft zich uitvoerig met de publieke opinie bemoeid. Een voortdurende kritiek die hij in de laatste jaren gehad heeft was dat er sprake is van "leegte op links": [7] er was volgens hem geen ideeënontwikkeling aan de linkerkant van het politiek spectrum. Hij signaleerde de "wedergeboorte van alledaags, deels ook volks conservatisme."[8] Hij ziet de opkomst van sterke opiniemakers en politieke leiders op rechts, terwijl er op links een tekort was aan opiniemakers en politieke leiders. Hij voegde in 2006 de daad bij het woord door in plaats van PvdA, Christen-Democratisch Appèl te stemmen.[4]
[bewerken] Bibliografie
- De Europese kwestie: hoe de EU de Nederlandse politiek doordringt (2009, met Jeannette Mak)
- Nederlandse democratie : historische en sociologische waarnemingen (2009, bezorging van bundel van J.A.A. van Doorn met historicus P. de Rooy)
- Republiek van vrije burgers : het onbehagen in de democratie (2008, bezorging van bundel van H.J. Schoo met Marc Chavannes en anderen)
- Na de beeldenstorm : een beschouwing over de werking van de toeschouwersdemocratie in Nederland (2002)
- Een primaat van politiek (2001)
- De achteloosheid voorbij : een Europees engagement (1999, met Paul Scheffer)
- De cultus van vermijding : visies op migrantenpolitiek in Nederland (1998)
- De ideologische driehoek : Nederlandse politiek in historisch perspectief (1996, met Jacques van Doorn en Piet de Rooy)
- Economische gelijkheid en het goede leven (1993)
- Markt, democratie en vrijheid : een politiek-economische studie (1989; proefschrift)
- Politieke economie(1987, met Flip Vuijsje)
- De geconstrueerde samenleving : vormen en gevolgen van classificerend beleid (1986, met J.A.A.van Doorn)
- De interventiestaat (1984, met J.A.A. van Doorn).
[bewerken] Externe links
- (en) Prof.dr. J.W. (Jozef) de Beus, Universiteit van Amsterdam
- De columns van Jos de Beus 2007 - 2008, Buitenhof
Noten
|
