Jos de Putter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jos de Putter (Terneuzen, 1959) is een Nederlands filmregisseur, filmcriticus en scenarioschrijver die vooral documentaires maakt. De Putter studeerde politicologie en literatuurwetenschap aan de Rijksuniversiteit Leiden. Hij was lid van de redactie van het filmtijdschrift Skrien en werkte voor de VPRO-programma's Diogenes en Tegenlicht. Als filmcriticus werkte hij onder andere voor Skrien, het Haarlems Dagblad en het Nieuwsblad van het Noorden.

Zijn documentaires werden op vele festivals vertoond. Voor zijn debuut, Het is een schone dag geweest, won De Putter de Filmprijs van de Stad Utrecht op het Nederlands Film Festival. Tevens maakt deze documentaire deel uit van de Canon van de Nederlandse film. Enkele andere prijzen zijn onder andere de Joris Ivensprijs tijdens het IDFA voor Solo, de wet van de favela en de juryprijs van het filmfestival van Teheran voor Nagasaki stories. In 2003 werd tijdens het internationale documentaire festival in Chicago een retrospectief gewijd aan het werk van De Putter.

De Putter speelde ook een rol in de film Tot ziens van Heddy Honigmann en geldt daarnaast als "ontdekker" van het destijds 11-jarige Braziliaanse voetbaltalent Leonardo Vitor Santiago die de hoofdrol speelde in Solo, de wet van de favela.

In 2007 werkt De Putter als eindredacteur bij VPRO's Tegenlicht.

Films[bewerken]

  • 1993 - Het is een schone dag geweest
  • 1994 - Solo, de wet van de favela
  • 1996 - Nagasaki stories
  • 1999 - The making of a new empire
  • 1999 - Zikr (met Clara van Gool)
  • 2000 - Noch zijn ezel
  • 2002 - Dans Grozny, Dans
  • 2003 - Brooklyn stories
  • 2004 - Alias Kurban Said
  • 2004 - Passanten
  • 2005 - How Many Roads
  • 2006 - Het verloren land
  • 2007 - In Memoriam: Alexander Litvinenko
  • 2008 - Beyond the Game