Jose Diokno

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jose Diokno

José Wright Diokno (Manilla, 26 februari 1922 - aldaar, 27 februari 1987) (bijnaam:Ka Pepe), was een prominent Filipijns nationalist, mensenrechtenadvocaat en politicus. Diokno leidde in 1987 tot vlak voor zijn dood de vredesonderhandelingen namens de regering Aquino met de opstandelingen.

Na de val Ferdinand Marcos werd Diokno benoemd als voorzitter van het presidentiële comité voor mensenrechten. Hij leidde in het begindagen van het bewind van president Corazon Aquino bovendien de afvaardiging die namens de regering Aquino vredesonderhandelingen voerden met de diverse opstandelingen in het land, totdat zijn gezondheid hem dwong om daarmee te stoppen. Na het Mendiola-bloedblad op 22 januari 1987, waarbij 15 boeren het leven lieten, diende Diokno uit protest tegen het optreden van de regering zijn ontslag als voorzitter van het comité voor mensenrechten.

Ruim een maand later stierf José Diokno aan de gevolgen van kanker. Diokno was getrouwd met Carmen Icasiano met wie hij tien kinderen had.

Biografie [bewerken]

Jose Diokno werd geboren in Manilla op 26 februari 1922. Zijn vader was Ramon Diokno, een Filipijns senator en rechter van het Filipijns hooggerechtshof, en zijn moeder Leonor Wright, een Filipijnse met een Amerikaanse vader. Jose's grootvader van vaders zijde was Ananias Diokno, een generaal die ten tijde van de Filipijnse revolutie, die in 1898 grote delen van het eiland Panay veroverde op de Spanjaarden.

Jose's vader was advocaat en politicus. Nadat hij eerst als raadslid van Batangas was gekozen, werkte hij als raadsman voor president Manuel Quezon. Later was hij senator en rechter in het Filipijns hooggerechtshof. Na de dood van zijn eerste vrouw trouwde Ramon Diokno met Leonor Wright. In totaal kreeg hij tien kinderen. Jose groeide op in Manilla en nadat hij in 1937 als beste van zijn jaar de zijn middelbare schoolopleiding aan het De La Salle College, Manila had afgerond ging hij, tegen de wens van zijn vader in economie studeren aan het De La Salle. Op 17-jarige leeftijd studeerde hij magna cum laude af en ging hij rechten studeren aan de University of Santo Tomas.

De uitbraak van de Tweede Wereldoorlog onderbrak zijn studie echter. Tijdens de oorlog studeerde hij echter wel door met behulp van de boeken van zijn vader. Na de oorlog kreeg hij dispensatie van het Filipijnse hooggerechtshof om zonder dat hij zin opleiding had afgerond deel te nemen aan het toelatingsexamen voor de Filipijnse balie, het bar exam. Hij behaalde met 95,3% het beste resultaat van dat jaar.