Joseph Bologne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Joseph Bologne (Luik, 17 november 1871 - aldaar, 17 september 1959) was een Belgisch politicus en burgemeester.

Bologne werd socialistisch volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Namen van 1910 tot 1932, maar bleef in Luik wonen. In 1932 werd hij dan senator voor het arrondissement Luik. De gemeenteraad van Luik aarzelde om hem voor te dragen als burgemeester wegens de anti-Duitse houding van zijn zoon Maurice Bologne in 1914-1918 en het ambt werd aangeboden aan Georges Truffaut (die het aanbod afwees nadat hij gemobiliseerd was) en Bologne werd tenslotte burgemeester op 9 april 1940. In 1942 werd hij afgezet en vervangen door een rexistische burgemeester, aangesteld door de Duitsers, nadat hij geweigerd had bepaalde inlichtingen aan de bezetter te verschaffen. Hij ging in het verzet en werd lid van de beweging Wallonie libre.

Bologne werd belast met de voorbereiding van het Waals Nationaal Congres dat in Luik gehouden werd op 20 en 21 oktober 1945 en werd er de voorzitter van. Nadat hij zijn functie van burgemeester weer opgenomen had na de bevrijding in oktober 1944, werd hij ervan beschuldigd lijsten met communisten aan de Duitsers overhandigd te hebben. Hij werd van zijn functie ontheven en begin 1945 in beschuldiging gesteld. Hij verdedigde zich door te stellen dat hij alleen lijsten van verkozen communisten gegeven had (parlementairen, provincieraadsleden en anderen), waarvan de identiteit en betrokkenheid toch bekend waren. Uiteindelijk verkreeg hij in 1946 ontslag van rechtsvervolging. Maar de gebeurtenissen betekenden wel het einde van zijn politieke loopbaan.

Voorganger:
Xavier Neujean
Burgemeester van Luik
1940-1942 en 1944-1945
Opvolger:
Paul Gruselin