Joy Division

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joy Division
JoyDivision logo.png
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1977 - 1980
Oorsprong Salford, Greater Manchester, V.K.
Genre(s) New wave;
Postpunk
Label(s) Factory Records
Leden
Leadzanger Ian Curtis
Bassist Peter Hook
Drummer Stephen Morris
Gitarist
toetsenist
Bernard Sumner
(Bernard Albrecht/Bernard Dicken)
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Joy Division was een Britse postpunkgroep die met langzame en melancholische nummers in het Postpunk-tijdperk veel invloed had op latere gothic- en newwavebands. Vooral zanger Ian Curtis geldt nog steeds als een rocklegende.

Biografie[bewerken]

De groep werd eind 1976 opgericht in Manchester. In eerste instantie heette hij Warsaw (na heel kort Stiff Kittens genoemd te zijn op wat flyers). Warsaw was gekozen met in gedachten de titel van het nummer Warszawa, afkomstig van het Bowie-album Low (1977). Eind 1977 veranderde de band zijn naam om verwarring te voorkomen met de groep Warsaw Pakt. De nieuwe naam 'Joy Division' kwam uit het boek The House of Dolls van Karol Cetinsky en verwijst naar een plaats in nazi-concentratiekampen waar de gevangenen zich moesten prostitueren voor de machthebbers.

De band maakte indruk op Rob Gretton en Tony Wilson (van Factory Records) en mocht een album opnemen dat door Wilson uit eigen zak werd betaald. Dit Unknown Pleasures (1979) maakte indruk, en Joy Division kreeg predicaten als 'gotische dansmuziek' en 'neanderthalerrock' opgeplakt.

Het atmosferische geluid van Unknown Pleasures was, behalve aan het minimalistische spel van de bandleden, in belangrijke mate te danken aan de manier waarop producer Martin Hannett de muziek vastlegde. In de punktijd werden platen doorgaans met weinig opsmuk opgenomen, maar Hannett trok op Unknown Pleasures een heel register aan galm en andere vervormingen open, met een vervreemdend effect als gevolg. Ook de typische teksten van Ian Curtis, waarin verval, angst, woede en eenzaamheid terugkerende thema's zijn, worden kenmerkend voor de band.

Op 18 mei 1980, nog voor het verschijnen van het tweede album, Closer, en kort voor de geplande Amerikaanse tour, verhing Curtis zich, terwijl hij aan het luisteren was naar Iggy Pops solo-album The Idiot. Het album Closer wordt gezien als het afscheidsalbum van Ian Curtis. De single Love will tear us apart kwam na zijn dood uit en is een duidelijk voorbeeld van de muzikale zeggingskracht van Joy Division. Love Will Tear Us Apart groeide uit tot het bekendste nummer van Joy Division.

Omdat de bandleden met elkaar hadden afgesproken dat ze de band zouden opdoeken als er ooit iemand in de band zou komen te overlijden was 18 mei 1980, de dag van Ians zelfmoord, tevens de dag dat Joy Division werd opgeheven. De overige leden gingen verder onder de naam New Order. Er kwam een nieuw lid bij, Gillian Gilbert. Het album Movement kwam een jaar na Closer uit. New Order had een grote hit met Blue Monday. Dit werd tevens de meest verkochte 12 inch-single aller tijden. New Order ging de elektronische richting in de popmuziek uit en groeide uit tot een succesvolle groep die een inspiratiebron bleek voor vele houseacts uit de jaren 90.

Van Joy Division verscheen in 1981 ook nog een derde album, Still, met livenummers en eerder opgenomen rariteiten. In 1988 komt het verzamelalbum Substance uit. Hierop zijn vele bekende Joy Division-nummers te vinden, waaronder Digital, Transmission en She's Lost Control. In 1995 kwam een ander verzamelalbum uit met de naam Permanent. Voor dit album werd door Arthur Baker een remix van Love Will Tear Us Apart gemaakt. In 1997 kwam er een boxset uit van Joy Division, genaamd Heart And Soul. Deze vier cd's bevattende boxset bevat alle opgenomen nummers van Joy Division.

In 1989 maakte Anton Corbijn een videoclip bij het nummer Atmosphere. Het nummer werd dat jaar heruitgebracht als single.

In 1996 komt het boek Touching From a Distance uit. Dit boek, geschreven door Deborah Curtis, de weduwe van Ian Curtis, beschrijft Ians leven. De titel van het boek komt uit de song Transmission van Joy Division. In 2005 werd bekendgemaakt dat fotograaf Anton Corbijn een film ging maken die gebaseerd is op dit boek. De film (Control) ging 9 oktober 2007 in première.

Eind 2006 kwam een documentaire op dvd uit over het korte bestaan van Joy Division met als titel Under Review. In 2007 worden naar aanleiding van de film Control de bestaande Joy Division-studioalbums geremasterd en opnieuw uitgebracht met bonus-tracks. Ook wordt de single Love Will Tear Us Apart opnieuw uitgegeven.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Unknown pleasures 07-1979 -
Closer 08-1980 -
Still 08-10-1981 -
Substance (1977-1980) 07-1988 30-07-1988 37 8
The peel sessions 09-1990 -
Permanent 15-08-1995 -
Heart and soul 1997 -
Preston 28-02-1980 24-06-1999 -
The complete BBC recordings 08-2000 -
Les bains douches 18-12-1979 23-04-2001 -
The best of Joy Division 2008 29-03-2008 100 1

Video[bewerken]

  • Here Are the Young Men (VHS, 1980)
  • Substance (VHS, 1988)
  • Joy Division: Under Review (DVD, 2006)
  • Joy Division: A Documentary (DVD, 2008)

Film[bewerken]

Bootlegs[bewerken]

Singles en EPs[bewerken]

Videoclips[bewerken]

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Love will tear us apart - - - - - - - - 1424 - 337 394 294 278 221 305

Bibliografie[bewerken]

  • An Ideal For Living (Mark Johnson, 1984)
  • Pleasures and wayward distractions (Brian Edge)
  • History in cutting parts 1 & 2 (Gerard Davelaar)
  • Touching from a distance (Deborah Curtis, 1995)
  • New Order + Joy Division: dreams never end (Claude Flowers)
  • From Joy Division to New Order: the factory story (Mick Middles)
  • Standard Factus nummer 1 t/m 6 (Max Admiraal e.a) 1985-1988
  • Torn Apart : The Life Of Ian Curtis (Mick Middles, Lindsey Reade, 2006)

Film[bewerken]

Externe links[bewerken]