Juan de Torquemada

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Juan de Torquemada (Valladolid (Spanje), 1388Rome (Italië), 26 september 1468[1]) was een Spaans kardinaal en ecclesiologisch auteur. Hij was de oom van de beruchte groot-inquisiteur Tomás de Torquemada.

De Torquemada trad in 1403 toe tot de orde van de dominicanen. Hij was een van de vertegenwoordigers van zijn orde op het Concilie van Konstanz en het Concilie van Basel. Paus Eugenius IV benoemde hem in 1439 tot kardinaal. De Torquemada stond bekend als een strenge verdediger van het pauselijke gezag. De Torquemada was overtuigd van de superioriteit van het Christelijke geloof, en dit komt dan ook naar voren in zijn geschriften. Zo schrijft hij in 1459 het boek Contra principales errores perfidi Mahometi ("Tegen enkele principiële dwalingen van de ongelovige mohammedanen"), waar hij van leer trekt tegen mohammedanen, en daarbij aansluit aan de kerkelijke oproep van die tijd om militair op te treden tegen (volgens de Rooms-katholieke Kerk) niet-christenen. De Torquemada's meditaties over het leven van Christus werden gedrukt in het eerste Italiaanse boek met houtsneden uit 1484.[2]

Enkele werken van De Torquemada in vroege edities[bewerken]

  • Meditationes, seu Contemplationes devotissimae (Rome), 1467)[3]
  • Expositio brevis et utilis super toto psalterio (Mainz, 1474)
  • Quaestiones spirituales super evangelia totius anni (Brixen, 1498)
  • Summa ecclesiastica (Salamanca, 1550)
  • In Gratiani Decretum commentarii 4 delen, (Venetië, 1578)

Referenties[bewerken]

  1. Biografie op 1911encyclopedia.org
  2. Informatie via dekluizenaar.mimesis.nl
  3. Meditations, or the Contemplations of the Most Devout (1479) Geraadpleegd op 2013-09-04