Jules Joseph d'Anethan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jules Joseph d'Anethan
Jules d'Anethan.jpg
Geboren 23 april 1803
Brussel
Overleden 8 oktober 1888
Brussel
Flag of Belgium.svgPremier van België Flag of Belgium.svg
Aangetreden 2 juli 1870
Einde termijn 7 december 1871
Voorganger Walthère Frère-Orban
Opvolger Barthélémy de Theux de Meylandt
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Jules Joseph baron d'Anethan (Brussel, 23 april 1803Schaarbeek, 8 oktober 1888) was een Belgisch politicus, en eerste minister van 2 juli 1870 tot 7 december 1871.

Levensloop[bewerken]

De voornamelijk in Luxemburg gevestigde familie d'Anethan verkreeg een eerste adelerkenning in 1630. In 1787 verkreeg ze een erfelijke barontitel. In 1816 werd de adellijke status en de titel onder Willem I bevestigd in hoofde van advocaat François d'Anethan (1743-1824) die lid werd van de Eerste Kamer in het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Zijn zoon, Joseph d'Anethan (1769-1841) die vooral in de Oostenrijkse tijd een ambtenarenloopbaan doorliep, trouwde met Apolline Verseyden de Varick (1771-1855), dochter van het echtpaar Verseyden-de Crumpipen. Jules d'Anethan was één van hun vier zoons. Hij trouwde met Cornélie de Jonghe (1803-1864) en ze hebben nakomelingen tot op vandaag, onder wie verschillenden die in de diplomatie hun weg vonden.

D'Anethan werd doctor in de rechten (1824) aan de Rijksuniversiteit Leuven. Na een kort oponthoud aan de Balie van Brussel, werd hij magistraat, als volgt:

  • 1826-1832: achtereenvolgens substituut van de procureur des Konings in Kortrijk, Dendermonde en Antwerpen en procureur des Konings in Leuven.
  • 1832-1836: substituut procureur generaal
  • 1836-1843: advocaat generaal bij het hof van beroep in Brussel.

In 1843 werd hij minister van Justitie in het kabinet Nothomb, en dit deed hem kiezen voor een politieke carrière, waarbij hij zich inschreef in de lijn van de katholieke partij.

Politieke loopbaan[bewerken]

Hij liet zich vooreerst verkiezen in het parlement, als volgt:

  • 1844-1849: volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Leuven
  • 1849-1888: senator voor het arrondissement Tielt. In 1884-1885 was hij voorzitter van de Senaat.

Zijn ministeriële loopbaan verliep als volgt:

Als eerste minister had d'Anethan vooral het hoofd te bieden aan de problemen die zich stelden als gevolg van de Frans-Duitse oorlog, waarbij hij er in slaagde de Belgische neutraliteit te vrijwaren.

Ook al was hij trouw aan de katholieke hoofdlijnen op het politieke vlak, toch behield hij een onafhankelijke visie op een aantal zaken. Zo was hij voorstander van de eenmaking van Italië, ook al moest dit het einde betekenen van de Pauselijke Staten. Om het Vaticaan beter te kunnen overtuigen, benoemde hij een tweede ambassadeur in Rome, naast de ambassadeur bij de koning van Italië. Van 1875 tot 1880 was het zijn zoon, Auguste d'Anethan (1829-1906), die er de ambassade leidde, tot Frère-Orban de diplomatieke betrekkingen met de Heilige Stoel onderbrak.

Aan zijn regering kwam een voortijdig einde omwille van een schandaal. Voormalig eerste minister Pierre de Decker was tot gouverneur van Limburg benoemd, maar hij was aandeelhouder geweest van de bank van André Langrand-Dumonceau die failliet was gegaan. De regering werd ontslagen. Dit betekende meteen het einde van de ministeriële carrière van d'Anethan. Hij bleef wel nog tot aan zijn dood een rol spelen in de Senaat en in de katholieke partij.

Literatuur[bewerken]

  • L. PLETTINCK, Biographie du baron J. J. d'Anethan, Brugge, 1899
  • A. COSEMANS, Jules Joseph d'Anethan, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXIX, 1956, col. 93-96.

Externe link[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Walthère Frère-Orban
Belgische premier
1870-1871
Opvolger:
Jules Malou
Voorganger:
Jean-Baptiste Nothomb
Minister van Justitie
1843-1847
Opvolger:
François de Haussy
Voorganger:
Pierre Dupont
Minister van Oorlog
1846
Opvolger:
Albert Prisse
Voorganger:
Jules Vander Stichelen
Minister van Buitenlandse Zaken
1870-1871
Opvolger:
Guillaume d'Aspremont Lynden
Voorganger:
Victor Jacobs
Minister van Openbare Werken ad interim
1870
Opvolger:
Armand Wasseige
Voorganger:
Edmond de Selys Longchamps
Voorzitter van de Senaat
1884-1885
Opvolger:
Karel de Mérode-Westerloo