Jules Malou

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jules Malou
Jules Malou ars-moriendi.jpg
Geboren 19 oktober 1810
Ieper
Overleden 11 juli 1886
Sint-Lambrechts-Woluwe
Vlag van België 17de Premier van België Vlag van België
Aangetreden 21 augustus 1874
Einde termijn 19 juni 1878
Voorganger Barthélémy de Theux de Meylandt
Opvolger Walthère Frère-Orban
Vlag van België 19de Premier van België Vlag van België
Aangetreden 16 juni 1884
Einde termijn 26 oktober 1884
Voorganger Walthère Frère-Orban
Opvolger August Beernaert
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Jules Edouard François-Xavier Malou (Ieper, 19 oktober 1810 - Sint-Lambrechts-Woluwe, 11 juli 1886) was een Belgisch politicus en leider van de Katholieke Partij. Hij was een broer van de bisschop van Brugge, Joannes-Baptista Malou.

Malou was ambtenaar bij het ministerie van Justitie, toen hij in 1841 voor het arrondissement Ieper verkozen werd tot volksvertegenwoordiger (1841-1848, 1850-1859). Van 1844 tot 1845 was hij provinciegouverneur in Antwerpen. Malou werd minister van Financiën tussen 1845 en 1847. Hij vormde een katholiek kabinet met Barthélémy de Theux de Meylandt in 1846, dat viel na de liberale overwinning van 1847. Malou werd senator voor het arrondissement Sint-Niklaas (1862-1874) en zijn partij kwam pas terug aan de macht in 1870. Het katholieke kabinet van Jules Joseph d'Anethan kwam echter ten val in december 1871, na ernstige rellen in Brussel. Malou werd als leider van de meer gematigde katholieken hoofd van het kabinet in de daaropvolgende regeringen van 1871 tot 1878. Hij wees de steun van de Belgische ultramontaanse politici voor de slachtoffers van de Kulturkampf af, en als minister van Financiën hechtte hij meer belang aan een goed economisch beleid, met onder meer de ontwikkeling van de spoorwegen, dan aan een klerikale politiek. In 1874 werd hij terug volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Sint-Niklaas tot zijn dood in 1886. Pas na de val van het kabinet in 1878, voerde hij een openlijk klerikale politiek, en toen hij hoofd werd van een nieuwe regering in juni 1884, maakte hij de antiklerikale onderwijshervormingen van de vorige liberale regering Frère-Orban ongedaan. Zijn maatregelen ten voordele van de katholieke scholen gaven aanleiding tot rellen in Brussel en Koning Leopold II vroeg het ontslag van Charles Woeste en Victor Jacobs, de twee ministers die vooral onder vuur lagen bij de liberale oppositie. Malou nam eveneens ontslag en ging op rust.

Malou was een ervaren en onderlegd financieel deskundige en schreef diverse werken over financiën. In 1870 werd Jules Malou benoemd tot minister van Staat.

Voorganger:
Jules Joseph d'Anethan
Walthère Frère-Orban
Belgische premier
Regering-de Theux de Meylandt-Malou 1871-1878
Regering-Malou-Jacobs-Woeste 1884-1884
Opvolger:
Walthère Frère-Orban
August Beernaert
Voorganger:
Henri de Brouckère
Provinciegouverneur van Antwerpen
1844-1845
Opvolger:
Théodore Teichmann
Voorganger:
Edouard Mercier
Minister van Financiën
1845-1847
Opvolger:
Laurent Veydt
Voorganger:
Victor Jacobs
Minister van Financiën
1871-1878
Opvolger:
Charles Graux
Voorganger:
Charles Graux
Minister van Financiën
1884
Opvolger:
Auguste Beernaert