Julia Fischer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Julia Fischer
Geigerin 09.jpg
Algemene informatie
Geboren 15 juni 1983
Land Vlag van Duitsland Duitsland
Werk
Beroep muzikante
Instrument(en) viool, piano
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Julia Fischer (München, 15 juni 1983) is een Duits violiste en pianiste. Haar moeder behoorde tot de Duitssprekende minderheid in haar geboorteland Slowakije.

Fischer behoort tot de best gewaardeerde en vooraanstaande violisten van de jonge generatie, en verwierf recentelijk grote bekendheid met een aantal cd-opnamen. Ze bespeelt een Guadagnini uit 1750.

Levensloop[bewerken]

Vanaf haar vierde speelt Julia Fischer viool en piano. In beide instrumenten bekwaamt zij zich zo snel, dat ze op zesjarige leeftijd al op het Leopold Mozart-conservatorium in Augsburg wordt aangenomen. Haar vioollessen krijgt zij daar van Lydia Dubrowskaya. Op achtjarige leeftijd geeft Fischer haar eerste concert. Een jaar later wordt ze aangenomen aan de Hochschule für Musik und Theater in haar geboortestad, waar zij bij Ana Chumachenco, zelf een leerling van Yehudi Menuhin, viool studeert.

Als tiener werd ze vooral geïnspireerd door Glenn Gould en door Jevgeni Kissin en Maxim Vengerov.[1]

Julia Fischer, Concertgebouw Amsterdam 9 december 2007

In 1995 wint ze het Yehudi Menuhin-concours. Als ze het jaar daarop ook het Eurovisieconcours voor jonge instrumentalisten wint begint een indrukwekkende internationale carrière, die leidt tot tientallen concerten per jaar. Desondanks rondde ze naast haar vioolcarrière in 2002 haar gymnasiumopleiding zonder vertraging af.

In het seizoen 2005/2006 was Julia Fischer 'Artist in Residence' bij het Nederlands Philharmonisch Orkest. Eind 2009 zal zij ook als pianiste soleren met het Nederlands Philharmonisch Orkest in het 20e pianoconcert van Mozart.

Prijzen en eerbetoon[bewerken]

Fischer won vijf prijzen voor haar vioolspel en drie voor haar pianospel, onder meer bij Jugend musiziert. Ze won alle acht competities waaraan ze meedeed.

Discografie[bewerken]

Uitgave Componist/Werk Uitvoerder Label/Catalogus No. Formaat
augustus 2002 Johannes Brahms
  • Pianokwartetten 1 & 3
EMI Classics

5573772

Cd
oktober 2002 Antonio Vivaldi Academy of St. Martin in the Fields Opus Arte/BBC Dvd
oktober 2004 Russische vioolconcerten PentaTone

PTC 5186 059

Hybrid-sacd
mei 2005 Johann Sebastian Bach
  • Sonates en partitas voor viool solo, BWV 1001–1006
PentaTone

PTC 5186 072

Hybrid-sacd
september 2005 Wolfgang Amadeus Mozart
  • Vioolconcerten 3 & 4
  • Adagio in E groot, K. 261
  • Rondo in Bes groot, K. 269
PentaTone

PTC 5186 064

Hybrid-sacd
juni 2006 Felix Mendelssohn
  • Pianotrio's 1 & 2
  • Jonathan Gilad (piano)
  • Daniel Müller-Schott (cello)
PentaTone

PTC 5186 085

Hybrid-sacd
september 2006 Wolfgang Amadeus Mozart PentaTone

PTC 5186 094

Hybrid-sacd
november 2006 Peter Ilyich Tchaikovsky
  • Vioolconcert in D groot, Op. 35
  • Sérénade mélancolique, Op. 26
  • ValseScherzo, Op. 34
  • Souvenir d’un lieu cher, Op. 42
PentaTone

PTC 5186 095

Hybrid-sacd
maart 2007 Johannes Brahms
  • Vioolconcert in D groot, Op. 77
  • Dubbelconcert in a klein, Op. 102
PentaTone

PTC 5186 066

Hybrid-sacd
oktober 2007 Wolfgang Amadeus Mozart
  • Sinfonia concertante voor viool, altviool en orkest in Es, K. 364
  • Rondo in C groot, K. 373
  • Concertone voor 2 violen en orkest in C groot, K. 190
PentaTone

PTC 5186 098

Hybrid sacd
januari 2009 Johann Sebastian Bach
  • Concert voor twee violisten en orkest in d klein, BWV 1043
  • Vioolconcert in a klein, BWV 1041
  • Vioolconcert in E groot, BWV 1042
  • Concert voor viool en hobo in c klein, BWV 1060
Decca
april 2011 Ottorino Respighi
  • Poema autunnale

Josef Suk

  • Fantasy, Op. 24

Ernest Chausson

  • Poème, Op. 25

Ralph Vaughan Williams

  • The Lark Ascending
Decca

Referenties[bewerken]

  1. Duits:"Man darf nicht spielen, um bewundert zu werden", Welt Online (19-01-2009)

Externe links[bewerken]