Julia Grant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Julia Grant
Julia Grant - Project Gutenberg eText 13955.jpg
21ste First Lady van de Verenigde Staten
Voorganger Eliza Johnson
Opvolger Lucy Webb Hayes
Geboren 26 januari 1826
Overleden 14 december 1902
Echtgenoot Ulysses S. Grant
Portaal  Portaalicoon   Verenigde Staten

Julia Boggs Dent Grant (Saint Louis, 26 januari 1826 - Washington, 14 december 1902) was de echtgenote van Amerikaans president Ulysses S. Grant en de First Lady van het land tussen 1869 en 1877.

Jonge leven[bewerken]

Julia Grant

Ze was de dochter van Frederick en Ellen Wrenshall Dent en groeide op in de buurt van een slavenplantage in Saint Louis, Missouri.

Ulysses zat bij haar broer Frederick op de militaire academie West Point. Ze leerden elkaar kennen en al snel werden ze verliefd op elkaar. In 1844 verloofden ze zich, maar door de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog werd het huwelijk vier jaar uitgesteld. Daarna trouwden ze en bleven ze elkaar levenslang trouw. In 1860 stopte hij zijn militaire carrière, even althans, en vertrok met zijn gezin met intussen vier kinderen, naar Galena, Illinois.

Na het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog werd hij weer opgeroepen voor het leger. Julia vervoegde zich bij haar man tijdens de oorlog wanneer ze maar kon.

Julia Grant met dochter Nellie, zoon Jesse, en haar vader Frederick Dent

First Lady[bewerken]

Grant was een oorlogsheld en in 1869 werd hij president. Hier begon de gelukkigste periode in het leven van Julia naar eigen zeggen. Samen met vrouwen van kabinetsleden als bondgenoten vermaakte ze zich veelvuldig.

Grant werd ook voor een tweede termijn gekozen zodat Julia 8 jaar lang verbleef in het Witte Huis.

Latere leven[bewerken]

Nadat ze het Witte Huis verlieten in 1877 maakte het koppel een wereldreis. Ze werden overal gastvrij ontvangen en kregen ook prachtige geschenken. Een hoogtepunt was een overnachting in Windsor Castle en een diner met Koningin Victoria. Ze reisden ook door het Verre Oosten en werden hartelijk ontvangen in Tokio door de keizer en keizerin.

In 1884 had Grant een zware zakentegenslag waardoor ze alles verloren. Om voor zijn vrouw te blijven zorgen schreef Grant zijn beroemde memoires in een race tegen de tijd want hij leed aan kanker. Met de opbrengst van de memoires en het weduwepensioen zorgde hij ervoor dat ze nog in comfort kon leven, omringd door haar kinderen en kleinkinderen. Ze overleed in 1902 op 76-jarige leeftijd.