Julian Assange

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Julian Assange in 2010

Julian Paul Assange (Townsville, Queensland, Australië, 3 juli 1971) is een Australische journalist, programmeur (voormalige hacker) en internetactivist, bekend van de oprichting van WikiLeaks, een klokkenluiderwebsite.

Voor WikiLeaks[bewerken]

Assange werd in 1971 in Townsville (Queensland) geboren, zijn ouders hadden een reizend theatergezelschap, met als gevolg dat hij les kreeg op 37 verschillende scholen en studeerde aan 6 universiteiten in Australië.

Als hacker verkreeg hij toegang tot computers van onder andere een Australische universiteit en een telecommunicatiebedrijf, naar eigen zeggen om hun veiligheidsgaten te testen maar hij werd niettemin veroordeeld vanwege computervredebreuk.

Na zijn periode als hacker vestigde Assange zich aanvankelijk in Melbourne als programmeur.

In 1993 startte Assange samen met vrienden de Australische internetprovider Suburbia die in 2012 nog steeds actief is. Tussen 1997 en 2000 ontwikkelde Assange samen met Suelette Dreyfus en Ralf Weinmann Rubber Hose, een computerprogramma voor de encryptie van informatie.

WikiLeaks[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie WikiLeaks voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Julian Assange en Daniel Domscheit-Berg tijdens de 26C3 in Berlijn, December 2009

Assange richtte in 2006 WikiLeaks op. Sinds bekend werd dat hij betrokken is bij WikiLeaks had hij geen vaste woon- of verblijfplaats meer; hij sliep op luchthavens en bij vrienden over de hele wereld om te voorkomen dat hij in handen zou vallen van Amerikaanse veiligheidsdiensten.[1] Het Pentagon heeft gemeld dat zij Julian Assange graag willen spreken met betrekking tot het lekken naar en publiceren door WikiLeaks van de video met de naam Collateral Murder waarin te zien is dat tijdens een Amerikaanse helikopteraanval in 2007 in Bagdad 12 Iraakse burgers en enkele journalisten van persbureau Reuters gedood werden.

Assange kwam 21 juni 2010 even uit zijn schuilplaats om te spreken tijdens een hoorzitting van het Europees Parlement in Brussel over (zelf)censuur en vrijheid van meningsuiting in Europa.

Op 26 december 2010 raakte bekend dat Assange de rechten voor een nog te schrijven autobiografie voor 980.000 euro verkocht heeft aan twee uitgeverijen. Naar eigen zeggen heeft hij het geld nodig voor het opbouwen van zijn verdediging tegen een Zweedse aanklacht.[2]

Opinies[bewerken]

  • Tom Flanagan, een politiek activist en voormalig adviseur van de Canadese minister-president Stephen Harper stelde op de Canadese televisie dat Assange vermoord zou moeten worden. Later nam hij dit terug. Wel bleef hij vinden dat Assange 'gestopt' moet worden.
  • 461 journalisten uit verschillende landen tekenden een steunbetuiging aan Assange en WikiLeaks, die beide volgens hen onterecht bekritiseerd worden.

Vervolging[bewerken]

Op vrijdag 20 augustus 2010 vaardigde de Zweedse politie een arrestatiebevel uit tegen Assange, wegens klachten van twee vrouwen over seksuele gedragingen van Assange[3]. Het arrestatiebevel tegen Assange werd 21 augustus ingetrokken door een Zweedse hoofdaanklaagster, Eva Finne. Zij verklaarde: “Ik denk niet dat er reden is, Assange te verdenken van verkrachting[4]. Op 1 september werd het arrestatiebevel echter opnieuw uitgevaardigd, door een andere Zweedse hoofdaanklaagster, Marianne Ny. Zij verklaarde: “Er is reden aan te nemen dat een misdrijf is gepleegd. Gezien de informatie die nu beschikbaar is, is mijn inschatting dat het misdrijf van verkrachting heeft plaatsgevonden”[5].

Assange noemde het een lastercampagne en een vorm van karaktermoord. WikiLeaks verklaarde op zijn website dat men was voorbereid op het zwartmaken van zijn oprichter en woordvoerder en dat de mensen achter WikiLeaks volledig achter Assange staan: "Terwijl Julian zich richt op zijn verdediging en het zuiveren van zijn naam, zal WikiLeaks voortgaan met zijn reguliere werkzaamheden."

In november 2010 zette Interpol Assange op de lijst van gezochte criminelen.[6] Hij werd gezocht in bovengenoemde verkrachtingszaak. WikiLeaks bleef beweren dat de beschuldigingen onderdeel uitmaken van een gerichte lastercampagne tegen de oprichter van de website. Op 7 december 2010 meldde Assange zich bij de politie in Londen, waar hij werd gearresteerd.[7] Op 17 december 2010 werd Assange op borgtocht vrijgelaten. Het internationaal opsporingsbevel tegen hem bleef echter van kracht en hij bleef onder huisarrest.[8]

In november 2011 oordeelde het Hooggerechtshof van het Verenigd Koninkrijk dat Assange mocht worden uitgeleverd aan Zweden. Tegen dit vonnis ging hij in beroep, maar op 30 mei 2012 oordeelde het Hooggerechtshof opnieuw dat uitlevering wettig is. Assange beweert dat uitlevering aan Zweden een politieke reden heeft en vreest dat het gevolg een uitlevering aan de Verenigde Staten zal zijn, dat hem wil berechten vanwege zijn WikiLeaks-onthullingen met betrekking tot dat land. De Zweedse autoriteiten hebben echter aangegeven dat dit niet het geval is en dat Assange gezocht wordt wegens de verkrachtingszaak en niets anders.

Assange verblijft sinds juni 2012 in de Ecuadoriaanse ambassade in Londen. Op 16 augustus 2012 maakte de president van Ecuador bekend dat hij politiek asiel krijgt. Groot-Brittannië staat hem echter niet toe naar dat land te vertrekken. Verder moeten zijn geldschieters een deel van de borgsom waarvoor ze garant hebben gestaan betalen.

Cablegate[bewerken]

WikiLeaks publiceerde in de week dat Interpol Assange op de lijst plaatste nog een hele hoop nieuwe geheime documenten, afkomstig van een Amerikaans computernetwerk, SIPRNet, speciaal opgezet voor het leger.[9] Veel documenten bevatten communicatie tussen Amerikaanse diplomaten. Dit lek wordt Cablegate genoemd.

Assange kondigde ondertussen aan dat er meer informatie gepubliceerd zou worden. Zo zou hij documenten hebben ontvangen over de banksector.[10]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties