Julius Christiaan van Oven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Julius Christiaan van Oven
Portret van Minister van Justitie Van Oven in 1956.
Portret van Minister van Justitie Van Oven in 1956.
Algemene informatie
Naam Julius Christiaan van Oven
Geboren Dordrecht, 17 november 1881
Overleden Leiden, 16 maart 1963
Partij PvdA
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Julius Christiaan van Oven (Dordrecht, 17 november 1881 - Leiden, 16 maart 1963) was een Nederlands jurist en politicus.

Van Oven was een wetenschapper (rechtshistoricus) die in zijn korte ministerschap veel gezag had. Hij was 34 jaar hoogleraar Romeins recht (eerst aan de Rijksuniversiteit Groningen, daarna aan de Universiteit Leiden) en werd, met korte tussenkomst van Beel, in 1956 op 74-jarige leeftijd minister van Justitie in het kabinet-Drees III als opvolger van de overleden minister Donker. Het deed hem genoegen een wet tot stand te kunnen brengen waardoor de handelingsonbekwaamheid van de gehuwde vrouw werd opgeheven. Hij had daarvoor jarenlang gepleit; er wordt daarom wel gesproken van de 'Lex-Van Oven'.

Zijn wetenschappelijke verdiensten werden erkend door zijn benoeming in 1948 tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, (KNAW).

Bronnen, noten en/of referenties
  • De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname is toegestaan met bronvermelding.
Voorganger:
L.J.M. Beel
Minister van Justitie
1956
Opvolger:
I. Samkalden
Voorganger:
L.J.M. Beel
Minister van Binnenlandse Zaken (a.i.)
1956
Opvolger:
J.G. Suurhoff