Juridisch adviseur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een juridisch adviseur is een jurist, die, al dan niet als zelfstandig ondernemer, opdrachten aanneemt van bedrijven en particulieren op specialistisch gebied.

Juridisch adviseur is geen beschermd beroep, maar een juridisch adviseur heeft veelal een opleiding Nederlands recht voltooid en ervaring op specialistisch gebied. Om de goede dienstverlening te waarborgen is in 1928 de Nederlandse Vereniging van Rechtskundig Adviseurs (NVRA) opgericht, waarbij al verschillende rechtskundig hulpverleners als leden zijn aangesloten. Om hiervan lid te mogen worden, geldt als vereiste dat de juridisch adviseur is afgestudeerd in zijn rechtenstudie. Een andere beroepsorganisatie is de beroepsorganisatie voor bedrijfsjuridisch adviseurs NEVOA. Aangesloten leden hebben rechten gestudeerd en zijn al dan niet zelfstandig juridisch adviseur (vaak werken zij samen met accountants en belastingadviseurs) en zij adviseren met name MKB ondernemingen. Zij richten zich vooral op een duurrelatie met hun cliënten.

Juridische adviseurs zijn over het algemeen specialist op een bepaald rechtsgebied. Zij werken veelal op bepaalde afgekaderde rechtsgebieden, zoals het ondernemingsrecht, de ruimtelijke ordening of het financieel recht.

Verschil met de advocaat is dat de juridisch adviseur zich toelegt op specialistische advisering. Waar de advocaat gespecialiseerd is op het gebied van het procesrecht, is de juridisch adviseur inhoudelijk gespecialiseerd.

Steeds meer gaan geluiden op om de juridisch adviseur toe te staan om namens cliënten in rechte op te treden, juist vanwege het feit dat zij specialisten zijn op hun rechtsgebied. De Nederlandse Orde van Advocaten lijkt dat evenwel niet te willen toestaan en houdt daartoe strekkende wetgeving tegen. In die zin wordt ook wel gesproken over "advocatenmonopolie" of "procesmonopolie". In 2011 werd de wet op dit punt aangepast: een advocaat is nu pas nodig bij 'grote' rechtszaken ter waarde van 25.000 euro of meer. Hiermee kunnen ook niet-advocaten procederen namens een klant, zolang zij onder deze grens blijven.

Steeds meer juristen kiezen ervoor om gespecialiseerd jurist te zijn in plaats van (algemeen) advocaat. Dat houdt mede verband met het feit dat het recht alszodanig steeds meer specialistische kennis vergt van de jurist. Algemene (advocaten)praktijken blijken aan de vraag om specialistische kennis niet te kunnen voldoen. Naast de vanouds bestaande advocatuur is daarom een juristenprofessie ontstaan die wel aan de specialistische vraag voldoet.

Externe links[bewerken]