Justus Lipsius-gebouw

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Justus Lipsius
Justus Lipsius, Eastern side.jpg
Locatie Brussel, België
Huidig gebruik Kantoor- en vergaderruimten
Start bouw 1985
Bouw gereed 1995
Opening 1995
Eigenaar Raad van de Europese Unie
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het Justus Lipsius-gebouw is sinds 1995 het hoofdkwartier van de Raad van de Europese Unie. Het ligt in het hart van de Europese wijk in Brussel, aan het Schumanplein. Aan de overkant van de Wetstraat ligt het Berlaymont, waar de Europese Commissie haar hoofdzetel heeft. Verder naar het zuiden liggen dan, naast het Leopoldpark, de gebouwen van het Europees Parlement. In tegenstelling tot het Europees Parlement is het bezoeken van dit gebouw beperkt. De vergaderingen worden wel uitgezonden over het internet.

Net als de meeste andere gebouwen in de Europese wijk is de architectuur van het gebouw modern van stijl.

Het gebouw werd vernoemd naar Justus Lipsius, een 16de-eeuwse Vlaamse filoloog en humanist, nadat de straat die zijn naam droeg en de Belliardstraat met de Wetstraat verbond, plaats moest maken voor dit gebouw.

Geschiedenis[bewerken]

Op initiatief van de Belgische regering besloot de Raad van de Europese Unie in 1985 een nieuw gebouw te laten optrekken dat beter afgesteld zou zijn op haar noden. De Belgische Regie der Gebouwen kreeg de verantwoordelijkheid van de bouw toegewezen. De eerste steen werd gelegd in 1989 op grond geschonken door de Belgische overheid, waardoor vroeger de Lipsiusstraat liep. De officiële inhuldiging vond plaats op 29 mei 1995, onder Frans voorzitterschap.

Talrijke architecten, ingenieurs en ondernemingen uit verschillende lidstaten van de Europese Unie werkten mee aan deze grootschalige operatie. Het resultaat was een gebouw van 215.000 m², met 24 km lange wandelgangen, verdeeld over drie afzonderlijke maar nauw verbonden delen: de conferentiezaal, het secretariaat en de zijgebouwen.

In 2003 werd bekend dat al tijdens de bouw een zeer geavanceerd afluistersysteem was geïnstalleerd. Enkele van de opgespoorde apparaten bleken zelfs in het beton ingegoten.[1][2]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties