Kaaps-Hollandse stijl

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeeld van neo-Kaaps-Hollandse stijl in Stellenbosch.

De Kaaps-Hollandse stijl is een bouwstijl ontstaan in de Nederlandse Kaapkolonie in de tweede helft van de zeventiende eeuw.

De Kaaps-Hollandse stijl kenmerkt zich door:

  • de witgepleisterde muren
  • een rieten dak
  • symmetrische opzet
  • een centrale, rijkversierde siergevel
  • een bordes (stoep) voor het huis
  • neoclassicistische, barokke en/of rococo invloeden

De stijl werd toegepast van eind zeventiende tot midden achttiende eeuw. Eind negentiende eeuw was er sprake van een herleving. Deze stijl wordt neo-Kaaps-Hollandse stijl genoemd (zie rechter afbeelding) of Cape Dutch revival. De ambtswoning van de Zuid-Afrikaanse president, Groote Schuur, in Kaapstad is hier een goed voorbeeld van. Ook zijn veel oude huizen in Kaaps-Hollandse stijl in de negentiende eeuw 'verrijkt' met een Victoriaanse veranda. Dit wordt victorianisatie genoemd.

Voorbeelden van Kaaps-Hollandse stijl: