Kabinet-Lubbers III

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Kabinet-Lubbers III
Coalitie	CDA, PvdA
Zeteltal TK	54 + 49 = 103
Premier	Ruud Lubbers
Beëdiging	7 november 1989
Demissionair	10 mei 1994
Ontslagdatum	22 augustus 1994
Voorganger	Lubbers II
Opvolger	Kok I
Overzicht kabinetten

Het kabinet-Lubbers III was het Nederlandse kabinet van 7 november 1989 tot 22 augustus 1994. Het is met 1749 dagen het tot op heden (2009) langstzittende naoorlogse kabinet.

In de kabinetten-Lubbers I en II werkte het CDA van Lubbers samen met de VVD, maar nadat de kabinetscrisis over het reiskostenforfait een einde had gemaakt aan Lubbers II, kwam ook aan deze samenwerking een einde. In de verkiezingen van 1989 handhaafde het CDA zijn 54 zetels en bleef de grootste partij; de PvdA verloor drie zetels en de VVD vijf. Het CDA vormde vervolgens een coalitie met de PvdA van Wim Kok.

Tijdens de regeerperiode voerde het kabinet verdere bezuinigen door en werd gekort op verschillende sociale voorzieningen.

Inhoud 1 Verloop 2 Samenstelling 2.1 Ministers 2.2 Staatssecretarissen 3 Wijzigingen bewindspersonen 4 Kabinetsformatie 5 Reden ontslagaanvraag 6 Zie ook 7 Bronnen, noten en/of referenties

[bewerken] Verloop

Successen en mislukkingen van het kabinet-Lubbers III:

• Het besluit van het Kabinet-Lubbers II dat Aruba uiterlijk tien jaar na het verkrijgen van de status aparte onafhankelijk moet worden, wordt teruggedraaid. Het eiland mag in het Koninkrijk blijven.
• Er wordt een bataljon soldaten uitgezonden naar Bosnië, om in UNO-verband de "veilige haven" Srebrenica te beschermen.
• De dienstplicht wordt opgeschort.
• In het publieke bestel moeten de omroepen meer gaan samenwerken. Er komen zendercoördinatoren.
• Ingevoerd wordt het samenlevingscontract als alternatief voor het wettelijk huwelijk. Ook paren van gelijk geslacht kunnen hun relatie registreren.
• Het kwartje van Kok wordt ingevoerd.
• Het Plan-Simons voor de invoering van een basisverzekering in de gezondheidszorg haalt het Staatsblad niet.
• Euthanasie zal onder strikte voorwaarden worden gedoogd.
• Het decoratiestelsel wordt gedemocratiseerd.

[bewerken] Samenstelling

Het kabinet bestond uit de volgende ministers en staatssecretarissen:

[bewerken] Ministers

Minister-president Minister van Algemene Zaken	Ruud Lubbers	CDA
Viceminister-president Minister van Financiën	Wim Kok	PvdA
Minister van Buitenlandse Zaken	Hans van den Broek	CDA	tot 2 januari 1993
	Pieter Kooijmans	CDA	vanaf 2 januari 1993
Minister van Justitie	Ernst Hirsch Ballin	CDA	tot 27 mei 1994
	Aad Kosto	PvdA	vanaf 27 mei 1994
Minister voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken	Ernst Hirsch Ballin	CDA	tot 27 mei 1994
	Ruud Lubbers	CDA	vanaf 27 mei 1994
Minister van Binnenlandse Zaken	Ien Dales	PvdA	tot 10 januari 1994
	Ernst Hirsch Ballin	CDA	10-18 januari 1994
	Ed van Thijn	PvdA	18 januari-27 mei 1994
	Dieuwke de Graaff-Nauta	CDA	vanaf 27 mei 1994
Minister van Onderwijs en Wetenschappen	Jo Ritzen	PvdA
Minister van Defensie	Relus ter Beek	PvdA
Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer	Hans Alders	PvdA
Minister van Verkeer en Waterstaat	Hanja Maij-Weggen	CDA	tot 16 juli 1994
	Koos Andriessen	CDA	vanaf 16 juli 1994
Minister van Economische Zaken	Koos Andriessen	CDA
Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij	Gerrit Braks	CDA	tot 19 september 1990
	Bert de Vries	CDA	19-28 september 1990
	Piet Bukman	CDA	vanaf 28 september 1990
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid	Bert de Vries	CDA
Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur	Hedy d'Ancona	PvdA	tot 16 juli 1994
	Jo Ritzen	PvdA	vanaf 16 juli 1994
Minister voor Ontwikkelingssamenwerking	Jan Pronk	PvdA

[bewerken] Staatssecretarissen

Buitenlandse Zaken	Piet Dankert	PvdA	tot 16 juli 1994
Justitie	Aad Kosto	PvdA	tot 27 mei 1994
Binnenlandse Zaken	Dieuwke de Graaff-Nauta	CDA	tot 27 mei 1994
Onderwijs en Wetenschappen	Jacques Wallage	PvdA	tot 7 juni 1993
	Roel in 't Veld	PvdA	9-18 juni 1993
	Job Cohen	PvdA	vanaf 2 juli 1993
Financiën	Marius van Amelsvoort	CDA
Defensie	Berend-Jan van Voorst tot Voorst	CDA	tot 1 juni 1993
	Ton Frinking	CDA	vanaf 1 juni 1993
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer	Enneüs Heerma	CDA
Economische Zaken	Piet Bukman	CDA	tot 28 september 1990
	Yvonne van Rooy	CDA	vanaf 28 september 1990
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij	Dzsingisz Gabor	CDA	vanaf 28 september 1990
Sociale Zaken en Werkgelegenheid	Elske ter Veld	PvdA	tot 4 juni 1993
	Jacques Wallage	PvdA	vanaf 7 juni 1993
Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur	Hans Simons	PvdA	tot 26 februari 1994

[bewerken] Wijzigingen bewindspersonen

• In september 1990 trad landbouwminister Gerrit Braks (CDA) af omdat de PvdA-fractie het vertrouwen in hem opzegde; de fractie vond de Braks niet genoeg deed om de visfraude aan te pakken. Hij werd, nadat de portefeuille enige dagen door minister Bert de Vries (CDA) werd waargenomen, opgevolgd door staatssecretaris Piet Bukman (CDA); diens post, Economische Zaken, werd vervolgens ingevuld door Kamerlid Yvonne van Rooy (CDA). Bukman kreeg op Landbouw hulp van een nieuwe staatssecretaris, Dzsingisz Gabor (CDA).
• Hans van den Broek (CDA), minister van Buitenlandse Zaken, vertrok in januari 1993 naar de Europese Commissie en werd opgevolgd door Pieter Kooijmans (CDA).
• Staatssecretaris Berend-Jan van Voorst tot Voorst (CDA) van Defensie werd in juni 1993 Commissaris van de Koningin in Limburg en werd opgevolgd door Tweede Kamerlid Ton Frinking (CDA).
• Ook in juni 1993 trad Elske ter Veld (PvdA), staatssecretaris bij Sociale Zaken, af omdat zich niet gesteund voelde door de PvdA-fractie. Ze werd opgevolgd door staatssecretaris Onderwijs Jacques Wallage (PvdA). Zijn staatssecretariaat kwam in handen van hoogleraar bestuurskunde Roel in 't Veld (PvdA), die na tien dagen alweer vertrok wegens problemen met een voormalige nevenfunctie. Zijn plaats werd vervolgens ingevuld door hoogleraar Job Cohen (PvdA).
• In januari 1994 overleed minister van Binnenlandse Zaken Ien Dales (PvdA). De post werd ruim een week waargenomen door Justitieminister Ernst Hirsch Ballin (CDA), waarna het ministerschap werd overgenomen door burgemeester van Amsterdam Ed van Thijn (PvdA).
• Staatssecretaris op Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur Hans Simons (PvdA) was in februari 1994 lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen van Rotterdam en werd daarna wethouder in die plaats. Wegens het naderende einde van de kabinetsperiode werd geen opvolger voor hem gezocht.
• Nadat het kabinet begin mei 1994 demissionair was geworden, traden ministers Ed van Thijn (PvdA) van Binnenlandse Zaken en Ernst Hirsch Ballin (CDA) van Justitie eind mei af vanwege de IRT-affaire. De staatssecretarissen op de ministeries, Dieuwke de Graaff-Nauta (CDA) op BZ en Aad Kosto (PvdA) op Justitie, werden tot respectievelijke ministers gepromoveerd. Opvolgers voor de staatssecretariaten werden niet gezocht.
• Na de verkiezingen voor het Europees Parlement vertrok een drietal bewindspersonen naar het EP: minister Hedy d'Ancona (PvdA) van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur, minister Hanja Maij-Weggen (CDA) van Verkeer en Waterstaat en staatssecretaris Piet Dankert (PvdA) van Buitenlandse Zaken. De ministersposten werden de laatste demissionaire maand waargenomen door hun collega-ministers, respectievelijk Jo Ritzen (PvdA) en Coos Andriessen (CDA).

[bewerken] Kabinetsformatie

De kabinetsformatie verliep als volgt:

• Vervroegde Tweede Kamerverkiezingen: 6 september 1989
• Beëdiging kabinet: 7 november 1989
• Totale duur formatie: 62 dagen
• Informateurs
  • Jan de Koning (CDA), 6 dagen
  • Ruud Lubbers (CDA), 45 dagen
• Formateur Lubbers (CDA), 12 dagen

[bewerken] Reden ontslagaanvraag

Einde van de parlementaire periode.

[bewerken] Zie ook

• Tweede Kamerverkiezingen 1989
• Samenstelling Tweede Kamer 1989-1994