Kabinet-Pierson

Kabinet-Pierson
Kabinet in Nederland
Premier	N.G. Pierson
Politieke kleur	Liberaal (vooruitstrevend)
Start	27 juli 1897
Demissionair	28 juni 1901
Eind	1 augustus 1901
Voorganger	Röell
Opvolger	Kuyper
Nederlandse kabinetten van 1848 t/m WO II
Portaal    Politiek

Het kabinet-Pierson was een Nederlands kabinet, dat regeerde van 1897 tot 1901. Het kabinet bestond uit conservatieve en vooruitstrevende liberalen, waarbij de vooruitstrevende liberalen (van de partij Liberale Unie) in de meerderheid waren (alleen de minister van Buitenlandse zaken was conservatief liberaal). Het kabinet had de bijnaam het kabinet van sociale rechtvaardigheid.

Bijzonderheden

Op 31 augustus 1898 wordt koningin Wilhelmina meerderjarig en eindigt het regentschap van regentes Emma.

Minister De Beaufort spant zich erg in voor de Haagse Vredesconferentie in 1899. De deelname van het Vaticaan en van de Zuid-Afrikaanse Boerenrepublieken ligt daarbij erg gevoelig. Resultaat van de conferentie is de instelling van een Permanent Hof van Arbitrage.

In 1900 verwerpt de Eerste Kamer de ontwerp-Ongevallenwet van minister Lely, omdat zij de organisatie te centralistisch acht. Een tweede ontwerp, waarin meer wordt overgelaten aan het bedrijfsleven, haalt het wel.

Nederland zendt na de Engelse overwinning in Zuid-Afrika een oorlogsschip naar Zuid-Afrika om de president van Transvaal, Paul Kruger, op te halen en naar Europa te brengen.

De koningin trouwt in februari 1901 met de Duitse (Mecklenburgse) prins Heinrich, die na zijn huwelijk prins Hendrik heet.

Het kabinet-Pierson heeft een aantal belangrijke wetten tot stand gebracht. Enkele bekende wetten zijn:

• Indische mijnwet (1899)
• Waterstaatswet (1900)
• Leerplichtwet (1900)
• Woningwet (1901)
• Wet op de algemene dienstplicht (1901) (NB. deze wet werd oorspronkelijk verworpen door de Tweede Kamer, waarop minister Eland aftrad. Zijn opvolger slaagde erin een veel verdergaande wet wel door de Tweede Kamer te krijgen).
• Ongevallenwet (1901)
• Gezondheidswet (1901)
• Militiewet (1901)
• Kinderwetgeving (1901)

Veel van deze wetten vormden de basis van latere wetten.

Ministers

Minister van Buitenlandse Zaken	Willem Hendrik de Beaufort	oud- of vrije liberaal
Minister van Justitie	Pieter Cort van der Linden	lib.-partijloos
Minister van Binnenlandse Zaken	Hendrik Goeman Borgesius	lib. unie
Minister van Financiën	Nicolaas Pierson	lib. unie	van 26 juli 1897 tot 1 augustus 1901 (tevens minister-president)
Minister van Oorlog	Joannes Coenraad Jansen	lib. unie	a.i., van 27 juli 1897 tot 31 juli 1897
	Kornelis Eland	lib. unie	van 31 juli 1897 tot 1 april 1901
	Arthur Kool	lib. unie	van 1 april 1901 tot 1 augustus 1901
Minister van Marine	Joannes Coenraad Jansen	lib. unie	van 27 juli 1897 tot 21 december 1897
	Kornelis Eland	lib. unie	a.i., van 22 december 1897 tot 12 januari 1898
	Jacob Alexander Röell	lib.-partijloos	van 12 januari 1898 tot 1 augustus 1901
Minister van Waterstaat, Handel en Nijverheid	Cornelis Lely	lib. unie
Minister van Koloniën	Jacob Theodoor Cremer	lib. unie

Mutaties

Al kort na het optreden van het kabinet treedt minister Jansen van Marine af, omdat de Tweede Kamer zijn voorstel voor uitbreiding van de marinevloot afwijst.

Minister Eland van Oorlog lijdt begin 1901 een nederlaag in de Tweede Kamer. De minister kan zich niet verenigen met een amendement-Van Gilse dat er bij aanneming toe zou leiden dat een kortere diensttijd in de wet wordt vastgelegd. Als het amendement inderdaad wordt aangenomen, neemt Eland ontslag.

Zijn opvolger, generaal Kool, weet een nieuw voorstel wel door de Kamer te loodsen. Hij doet dat zo bekwaam, dat de wet ten aanzien van de diensttijd zelfs verder gaat dan het wetsvoorstel van Eland.

Bronnen, noten en/of referenties De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname is toegestaan met bronvermelding.