Kach

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kach
כ"ך
Flag of Kach and Kahane Chai.svg
Oprichting 1971
Hoofdkantoor Israël: Hebron en in nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever
Actief in gebieden Israël en de Palestijnse Gebieden
Leider Baruch Marzel
Itamar Ben-Gvir
Ideologie Religieus zionisme / Modern-orthodox jodendom
Doelstelling Herstel van de Bijbelse staat Israël, hiertoe wil de organisatie het grondgebied van Israël uitbreiden met de Palestijnse gebieden en een deel van Jordanië en alle Arabieren uitzetten. De organisatie wil ook de Joodse wetten strikt invoeren.[1]
Status In Israël is de organisatie sinds 1994 verboden. De Verenigde Staten, Canada en de Europese Unie hebben de organisatie op hun terreurlijsten geplaatst
Methoden Politieke acties, intimidatie, demonstraties, terreur, gewapende aanslagen en bomaanslagen. De terreur is gericht tegen liberale Joden en Palestijnen
Financiering Donaties

Kach is een Israëlische extreemrechtse buitenparlementaire organisatie, Kahane Chai is een afsplitsing van de Kach. Terreurdeskundigen gaan ervan uit dat beide organisaties inmiddels weer nauw samenwerken en noemen beide daarom in één adem: Kach/Kahane Chai. Van 1984 tot en met 1988 was Kach een eenmansfractie in het Israëlisch parlement, de partij werd vertegenwoordigd door Kachleider en -oprichter rabbijn Meir Kahane. Kahane werd vermoord in 1990, hierna spleet de beweging in tweeën: Kach en Kahane Chai. Sinds 1994 zijn beide bewegingen in Israël verboden. De Verenigde Staten[2], Canada[3] en de Europese Unie [4] bestempelen Kahane Chai/Kach als terroristische organisaties.

Kahane Chai en Kach willen het Bijbelse Israël herstellen, hiertoe willen ze het grondgebied van Israël uitbreiden met de Palestijnse gebieden en een deel van Jordanië. Om dit doel te bereiken intimideert Kahane Chai/Kach Arabische inwoners van Israël en oefent ze druk uit op de Israëlische regering. Naast politieke druk omvatten de activiteiten van Kach demonstraties, geweld (gericht tegen Palestijnen en Israëlische regeringsfunctionarissen) en bomaanslagen.

Naamgeving[bewerken]

  • De naam Kach is een Hebreeuwse afkorting van Kahane naar de Knesset, Kahana (la)Knesset (de tweede k wordt aan het eind van een woord een ch; de a heeft geen betekenis).
  • Kahane Chai is Hebreeuws voor Kahane leeft.

Geschiedenis[bewerken]

Meir Kahane werd in 1932 geboren in Brooklyn in een orthodox joodse familie. Nadat hij een paar keer mishandeld was door antisemitische buurtgenoten schreef hij het boek Never again, waarin hij joden opriep to weerbaarheid, en sloot hij zich aan bij de Betarbeweging. In 1968 richtte hijzelf de Jewish Defense League (JDL) op om de Joodse gemeenschap in New York te beschermen tegen aanvallen van neonazi’s. De Jewish Defense League is een beweging die geweld niet schuwt en in verband wordt gebracht met enkele aanslagen.

In september 1969 emigreerde Kahane’s naar Israël waar hij in 1971 Kach (Kahane naar de Knesset) oprichtte[1]. Kach zag de oplossing voor het slepende Israëlisch-Palestijnse conflict in het over de grens zetten van de Palestijnen en de Arabische Israëliërs) naar Arabische buurlanden (de zogenoemde ‘transfer’). Kach maakte een uitzondering voor de Druzen en Bedoeïenen, dit zijn weliswaar Arabieren maar zij waren volgens Kach niet anti-Israël en over het algemeen niet bij terreurdaden betrokken. Kach had vooral in Hebron en Kiryat Arba veel sympathisanten, maar ook buiten Israël in Europa en Noord-Amerika. Kahane maakte bij het promoten van zijn politieke ideeën gebruik van de angst voor een nieuwe Holocaust, volgens Kahane moesten de Joden zichzelf voortdurend verdedigen.

In de Knesset[bewerken]

De eerste twee keer dat Kach meedeed aan de Israëlische verkiezingen kreeg de partij maar een paar duizend stemmen, bij lange na niet voldoende voor een plaats in de Knesset. De populariteit van Kach nam toe toen Israël in 1982 een stuk grond overdroeg aan Egypte in het kader van het vredesproces tussen beide landen. De overdracht van het grondgebied stuitte op verzet van de orthodoxe Joodse kolonisten die zich in het gebied gevestigd hadden. De toenmalige Israëlische president Menachem Begin vroeg de orthodoxe rabbijn Kahane om te bemiddelen. Door de ontruiming van de kolonies, het verzet en Kahane's bemiddeling nam de populariteit van Kach toe, in 1984 kreeg Kach met 26.000 stemmen één zetel in de Knesset.[5] Veel kreeg Kahane namens Kach niet voor elkaar, de overige politici lieten hem links liggen. Vrijwel alle Knessetleden liepen de zaal uit als Kahane ging spreken en liepen het Knesset-restaurant uit zodra hij binnenkwam. Wetten en moties die Kahane indiende kwamen nooit tot stemming. In 1985 nam de Knesset een wet aan die maakte dat racistische partijen niet meer aan de Israëlische parlementsverkiezingen mee konden doen. Toen Kahane zijn recht als parlementslid aangreep om in Arabische steden zijn transfer-ideeën te verkondigen, werd hem dat recht ontzegd. In 1988 mocht Kach niet meer aan de verkiezingen meedoen.

Moord op Kahane en zijn zoon[bewerken]

Kach-logo op een stenen muur, de vuist in de Davidster staat voor het partijlogo, het Hebreeuwse onderschrift luidt: Kahane Chai: "Kahane leeft"

In 1990 werd Kahane in New York vermoord door El Sayyid Nosair, een Egyptische moslim. Het leiderschap van Kach ging over naar personen in Hebron en Kiryat Arba. Kahane's zoon, Benjamin Kahane, richtte in Tapuach (een Israëlische nederzetting op de Westelijke Jordaanoever), de concurrerende beweging Kahane Chai op, Kach en Kahane Chai hielden wel dezelfde doelstelling. Benjamin Kahane werd in 2000 samen met zijn vrouw vermoord door Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever.

Kach in Israël na de moord op Kahane[bewerken]

In 1994 werden Kach en Kahane Chai in Israël verboden nadat een radicaal Kach-lid, Baruch Goldstein, op 25 februari 1994 in Hebron een moskee binnenviel. Goldstein schoot 29 Arabieren dood en verwondde er ongeveer 150. De aanslag op de moskee in Hebron veroorzaakte grote verontwaardiging en woede in Israël, 80% van de Israëliers veroordeelde de aanslag, slechts 3.6% van de bevolking steunde Goldstein. Omdat Kach en Kahane Chai de aanslag niet veroordeelden, werden beide organisaties verboden. Na het verbod bleven de groeperingen ondergronds voortbestaan.

Een Israëlische deserteur, Eden Natan-Zada, die op 4 augustus 2005 op een bus in de buurt van de Israëlische stad Shefa Amr vier Arabische Israëliërs doodschoot, werd enkele jaren verborgen door Kahane Chai in Tapuach.

Inmiddels gaat het buitenland er vanuit dat Kach en Kahane Chai weer één organisatie zijn. Tegenwoordig zijn Baruch Marzel en Itamar Ben-Gvir de leidinggevende personen binnen de verboden beweging. Zij zaten meerdere malen in de Israëlische gevangenis, met of zonder proces. Leden en sympathisanten van Kach/Kahane Chai zijn de motors achter de uitbreiding van illegale nederzettingen in de Westelijke Jordaanoever en bij plannen om de derde joodse tempel te bouwen.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b CRS Report for Congress on Foreign Terrorist Organizations, CRS, 6 februari 2004, pagina 51
  2. Amerikaanse terreurlijst, U.S. Department of State, 8 april 2008
  3. Canadese terreurlijst, Public Safety Canada, 20 november 2008
  4. Europese terreurlijst, Europese Commissie, 26 januari 2009
  5. Partijen in de Knesset, Knesset