Kaganaat van Roes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart met de Varangiaanse of Roes-nederzettingen (rood) en de locatie van de Slavische stammen (grijs) halverwege de 9e eeuw. De blauwe lijn geeft de globale Chazaarse invloedssfeer weer

Het Kaganaat van Roes (Russisch: Русский каганат; Roesski kaganat) was een losse staat in het noorden van het huidige Rusland, die zijn bloei kende van begin 9e eeuw tot halverwege de 10e eeuw, een slecht gedocumenteerde periode in de geschiedenis van Oost-Europa.

Het was een voorganger van de Ruriken en het Kievse Rijk en bestond uit een verzameling cluster-staatjes. De toenmalige bevolking bestond uit Slavische, Finse en Scandinavische volkeren, met als overheersende groep de Varjaagse Roes-stammen.

Volgens hedendaagse bronnen stond de bevolking van onder meer de steden Novgorod, Ladoga, Ljoebsja, Alaborg, Tsarskoje Gorodisjtsje, en Timerjovo onder de leiding van een monarch die de titel kagan voerde.

Tijdens het kanaat vormde zich het volk van de Roes, waarvan de staten later het Kievse Rijk zouden vormen.