Kairuku

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kairuku
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Sphenisciformes (Pinguïns)
Geslacht
Kairuku
Ksepka et al., 2012
Typesoort
Kairuku waitaki
Kairuku op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Kairuku is een uitgestorven geslacht uit de orde der pinguïns (Sphenisciformes). Het kwam voor in het gebied van het huidige Nieuw-Zeeland tijdens het late oligoceen. Het werd voor het eerst beschreven in 2012.

Etymologie[bewerken]

De naam Kairuku is afgeleid van de woorden "kai" (voedsel) en "ruku" (duiken) uit het Maori en betekent "duiker die terugkeert met voedsel".

Soorten[bewerken]

Aan het geslacht werden door de beschrijvers twee (nieuwe) soorten toegekend:

Kenmerken[bewerken]

Het geslacht onderscheidt zich van moderne pinguïns door de smalle borst, lange, spits toelopende vleugels en een smalle bek. De vleugels waren mogelijk ook buigzamer dan bij moderne soorten. Het lichaam was aangepast voor het bejagen van vis. Beide soorten van het geslacht waren groter dan de keizerspinguïn, de grootste levende pinguïnsoort.

Leefgebied[bewerken]

Ten tijde van de Kairuku stond Nieuw-Zeeland grotendeels onder water, met daarin rotsachtige eilandjes. Het ondiepe water was voedselrijk en beschermde de pinguïns tegen predatoren. Ze leefden er tussen andere pinguïnsoorten, die waarschijnlijk allen op andere vissen joegen. Moderne soorten leven eerder in soortspecifieke gebieden.

Fylogenie[bewerken]

De beschrijvers plaatsten Kairuku in de Sphenisciformes, maar buiten de kroongroep Spheniscidae (sensu Clarke et al., 2003), die bestaat uit de laatste gemeenschappelijke voorouder van de moderne pinguïnsoorten en diens afstammelingen.

Bronnen